Üç yıl önce dünya, Holokost'tan bu yana Yahudi halkına yönelik en ölümcül katliama şahit oldu. 7 Ekim trajedisi, yerel bir çatışma değil; İran İslam Cumhuriyeti'nin vekili Hamas tarafından kurgulanan mutlak bir sapkınlıktı.
Bugün, bu felaket olayın üçüncü yıl dönümünü idrak ederken, savaşın anlık taktiksel cephesinin ötesine bakmalıyız. 7 Ekim, on yıllarca süren diplomatik yanılsamaları ortadan kaldırarak İsrail’in düşmanlarının gerçek ve tavizsiz doğasını ve gerçek müttefiklerinin inkâr edilemez ittifakını gözler önüne sererek daha geniş, derinlemesine birbirine bağlı küresel bir gerçeği açığa çıkardı.
Ulusal güvenlikle siyaset oynamanın bedeli insan hayatıyla ödenir.
2025 yılında ABD Temsilciler Meclisi, Biden yönetiminin 2022 ile 2023 yılları arasında Netanyahu hükümetine karşı düzenlenen protestoları finanse ettiğini ortaya çıkardı. Ek olarak, Mart 2023'te Haaretz'in İsrailli askeri pilotların hizmet etmeyi reddettiğine dair sansasyonel haberi gibi iç anlaşmazlıklar sırasındaki pervasız haberler, Kudüs'ün düşmanlarına, özellikle de Tahran'daki Nazi-İslamist rejimine tehlikeli zayıflık sinyalleri gönderdi.
Haaretz'in haberlerinin İran rejimi medyasında kapsamlı ve memnuniyetle karşılanan bir şekilde yer alması göz önüne alındığında, birçok İranlı bu sorumsuz eylemlerin İslam Cumhuriyeti'ni ve vekillerini doğrudan cesaretlendirdiğine inanmaktadır.
Derinden bölünmüş bir İsrail algısı yaratan bu gösteriler ve haberler, nihayetinde 7 Ekim katliamının dehşetini kışkırtmaya yardımcı oldu.
Medya kuruluşları ve siyasetçiler ulusal güvenlik ve uluslararası ittifaklarla iç politika adına oynadıklarında, bunun sonuçları doğrudan insan hayatıyla ölçülür.
Kritik çıkarım, İsrail'in her zaman mutlak bir teyakkuz hâlini sürdürmesi ve rakiplerinin asla herhangi bir iç bölünme sinyali almadığından emin olması gerektiğidir.
Cihatçı zihniyet ve nükleer tehdit
En kritik ders, düşmanımızın psikolojisini anlamakta yatar.
Batılı politikacılar, kendi rasyonel maliyet-fayda ölçütlerini dini fanatiklere projeksiyon yaparak sürekli olarak hata yapıyorlar ve her aktörün ekonomik teşviklere yanıt verdiğini veya topraklarının imhasından korktuğunu yanlış varsayıyorlar. 7 Ekim bu paradigmayı tamamen paramparça etti.
Hamas, İsrail'in kaçınılmaz tepkisini ve Gazze'ye vereceği yıkıcı maliyeti tam olarak bilerek benzeri görülmemiş bir katliam, tecavüz ve kaçırma dalgası başlattı. Yine de bunu yaptılar.
Neden? Çünkü cihatçı zihniyet, maddi kâr-zarar mantığıyla değil; yıkım, şehadet ve Yahudi devletinin ortadan kaldırılmasına yönelik teolojik zorunluluklarla hareket eder. Bu davranış, daha büyük bir varoluşsal tehlikeyi kanıtlamaktadır.
Eğer Tahran'daki İslam Cumhuriyeti nükleer silah elde ederse, bunları kullanmaktan çekinmeyecektir. Küresel yok oluşu kıyametsel kurtuluşun bir öncüsü olarak gören bir rejim, Soğuk Savaş'ın karşılıklı garantili imha doktriniyle caydırılamaz; çünkü ölümü memnuniyetle karşılayan bir varlığı caydıramazsınız.
Bu nedenle, ahtapotun başını içermek veya yatıştırmak intihar niteliğinde bir stratejidir. Küresel hayatta kalma adına, özellikle de İsrail'in güvenliği için İslam Cumhuriyeti yok edilmelidir.
Antisemitizm ve kırılmaz İran-Yahudi kutsal bağı
7 Ekim'in dehşeti Batı şehirlerinde ezici bir antisemitizm dalgasını serbest bırakırken, dikkat çekici bir karşı olgu meydana geldi.
Radikal solcular ve İslamcı sempati duyarak Londra, Paris ve New York'ta kaçırılan İsrailli çocukların afişlerini yırtarken, İranlılar kararlı, sesli ve tavizsiz bir şekilde Yahudi halkının yanında durdular.
Diasporada ve gizli bir şekilde bizzat İran'ın içinde, İranlılar kararlı müttefikler haline geldiler.