Üniversiteler markalarını korumak için yırtıcıları koruyor mu? New York'un kuzeyindeki Cornell Üniversitesi'ndeki Toni Morrison Yemek Salonu'nun taş cephesinin dışında büyük bir öğrenci kalabalığı yedi saat süren oturma eylemi için toplandı. Her geçen saat, iki yıl önce kampüste işlenen yürek parçalayıcı bir suçu temsil ediyordu. Kamu mahkemesi kayıtlarında yalnızca Jane Doe olarak tanımlanan bir lisans öğrencisi arkadaşı, Chi Phi kardeşlik evinde bir gece yedi saat boyunca tecavüze uğradığını iddia ediyor. Uyuşturucu, alkol ve sakinleştirici kullanılarak yapılan saldırı iddiası olarak başlayan olay, kısa sürede üniversiteler açısından büyük bir uluslararası tartışmaya dönüştü. Bunun kurumsal yansımaları ani ve kaotik oldu: acil durum kardeşlik uzaklaştırmaları, idari şeffaflığa ilişkin ulusal bir haykırış ve akademik dörtgenlerde uzun süredir fısıldanan kirli bir sırrı açığa çıkaran yüksek profilli bir hukuk davası.
Sarmaşıklarla kaplı tuğlaların, bakımlı çimlerin ve ahlaki liderliğin yüce retoriğinin arkasında evrensel ve acımasız bir gerçek yatıyor: Bir seks suçu kampüs güvenliği yanılsamasını yerle bir ettiğinde, elit üniversite yönetimleri, hayatta kalanlar için adalet aramadan çok önce kurumun markasını, mali kaynaklarını ve kamu itibarını korumak üzere temel olarak programlanmıştır. Bu, yaklaşık 5 üniversite öğrencisi kadından 1'inin üniversite yıllarında cinsel saldırıya uğradığı veya tecavüze teşebbüs ettiği gerçeğinin altını çizdiği bir krizdir. Başlık IX ve bürokratik makine
Cornell 7 vakasının Amerikan eğitim kurumu aracılığıyla gönderdiği şok dalgaları, doğrudan ABD kampüslerini yöneten labirent benzeri bürokratik mekanizmaya kadar uzanıyor: Başlık IX. 1972 tarihli ABD Eğitim Değişikliklerinin bir parçası olarak yürürlüğe giren Başlık IX, başlangıçta federal mali yardım alan eğitim programlarında cinsiyet ayrımcılığını önlemek için tasarlandı. Onlarca yıldır kültürel ayak izi neredeyse tamamen atletizmle tanımlandı; üniversitelerdeki soyunma odaları ve oyun sahaları kadın sporculara açıldı ve sporda kadınlar için oyun alanı eşitlendi. Bununla birlikte, 2011 yılında Obama yönetimi döneminde, federal rehberliğin, okulların cinsel saldırı ve tacizle nasıl başa çıkması gerektiğini zorunlu kılacak şekilde yasayı açıkça yeniden yorumlamasıyla büyük bir paradigma değişikliği meydana geldi.
Teorik olarak Başlık IX, ABD ceza adaleti sistemine paralel bir yol oluşturuyor. Yerel polis, hapis cezası tehdidi taşıyan suçları araştırırken, kampüs tarafından işletilen Başlık IX mahkemeleri, okuldan atılma da dahil olmak üzere iç kurumsal disiplini uygulama yetkisine sahiptir. Ancak uygulamada bu iki yönlü yapı, mağdurları her iki cephede de sıklıkla başarısızlığa uğratan idari bir bataklıktır.
Son on yılda bu kurallar her yeni yönetimle dramatik biçimde değişmeye devam etti. Donald Trump'ın ilk döneminde ABD Eğitim Bakanlığı kuralları, cinsel tacizin yasal tanımını daralttı ve canlı çapraz sorguları zorunlu kıldı; mağdurlar hesap verebilirlik arayışı için gereken karmaşık, düşmanca engellerle mücadele ederken ülke genelinde raporlama rakamlarının düşmesine neden oldu. Joe Biden göreve geldiğinde yönetimi bir kez daha düzenlemeleri elden geçirdi, tanımları genişletti, LGBTQ+ öğrenciler için açık korumalar ekledi ve canlı duruşmaları isteğe bağlı hale getirdi. Federal yargıçlardan oluşan bir koalisyon, Cornell de dahil olmak üzere yüzlerce kampüsteki uygulamaları hemen geri püskürttü, engelledi ve değiştirerek hem yöneticileri hem de öğrencileri güvenilir bir harita olmadan hukuk labirentinde gezinmeye bıraktı. Daha da kötüsü, tarihsel veriler şunu gösteriyor: