Geçen hafta Pakistan hükümeti Khyber Pakhtunkhwa'da (KP) acil durum yönetimi ve valilik kuralı uyguladı. Afganistan'la uzun bir sınırı paylaşan Peştunların çoğunlukta olduğu eyalet, sınırdaki olaylarla derinden şekillendi. KP'nin istikrarsızlığı 1980'lerde, Amerika ve Suudi fonları tarafından desteklenen General Ziaul Haq'ın diktatörlüğünün Pakistan'ı Sovyet karşıtı Afgan İslamcı isyancılar için bir fırlatma rampası haline getirmesiyle daha da arttı. Sovyetlerin 1988'de çekilmesinin ardından Pakistan, 1996'da Kabil'de iktidarı ele geçiren Afgan Taliban'ına (TTA) katıldı. ABD kuvvetleri 2001'de TTA'yı devirdikten sonra bile Pakistan, Kabil'de ABD tarafından kurulan yeni rejime karşı koymak için TTA savaşçılarına sığınak sağladı. 2007 yılında Tehreek-i-Taliban Pakistan (TTP) ortaya çıktı. TTA, Pakistan'ın güvenlik yapısıyla bağlarını sürdürürken aynı zamanda TTP ile ideolojik bağları da geliştirdi. Ancak TTP'nin Pakistan içinde acımasız saldırılar gerçekleştirmesi nedeniyle TTA pasif kaldı.
TTP'yi yerinden eden büyük bir Pakistan askeri saldırısına (2015-2017) rağmen Pakistan, TTA'nın iktidara geldiğinde müttefik olarak kalacak "iyi Taliban" olduğu inancını sürdürdü. TTP 'kötü Taliban' oldu. Strateji göründüğü kadar çocukçaydı. Pakistan Tehreek-i-Insaf (PTI) yönetimi altında hükümet, Afganistan'a kaçan TTP savaşçılarını yeniden yerleştirmeye başladı. Silahlarını korumaları ve yeniden toplanmaları konusunda ciddi bir engel yoktu. Bu, devletin ve o zamanlar gözde hükümetinin bir başka gençlik hamlesiydi. Afgan ve Pakistan Taliban'ına karşı onlarca yıldır uygulanan çelişkili politikalar Hayber Pakhtunkhwa'yı güvensizliğe sürükledi. Devlet KP'de olağanüstü hal uygularken soru, olağanüstü yetkilerin devletin uzun süredir devam eden stratejik başarısızlıklarını düzeltmeye yardımcı olup olamayacağıdır.
Anlaşılır bir şekilde, TTA'nın 2021'de Afganistan'da iktidara dönüşü ve İmran Han'ın 2022'de devrilmesi sırasında TTP, başta KP olmak üzere yeni bir şiddetli saldırı dalgası başlattı. TTP, Khan'ın devrilmesinden sonra yeni askeri yapının politikasının değişebileceğini hissetmişti. Ve öyle oldu. Bugün federal hükümet ve askeri kurum, KP'nin PTI liderliğindeki eyalet yönetimini TTP unsurlarını korumakla suçluyor. Bu arada, Kabil'deki TTA rejiminin TTP saldırılarını durdurmayı reddetmesi ve Hindistan ile bağları geliştirmeye başlamasıyla "iyiye karşı kötü Taliban" stratejisi çöktü. Pakistan hükümetine ve askeri yapılanmaya göre, KP'deki acil durum, PTI liderliğindeki eyalet yönetimini devre dışı bırakacak ve TTP'ye karşı, TTA ve Hindistan tarafından desteklenen vekillere daha etkili bir şekilde karşı koyabilecek kararlı bir askeri operasyonun yolunu açacak.
Acil durumlar sıklıkla demokratik sistemdeki göçükler olarak görülür. Gerçekten, ama burada onu başka bir açıdan keşfedeceğim. Yapısal acil durumların sıklıkla kurumsal büyüme için katalizör görevi gördüğünü uzun süredir gözlemleyen siyaset bilimciler, hukuk akademisyenleri ve ekonomistler var. Katı bürokrasileri kırarak, yasama ataletini geçersiz kılarak, politize edilmiş güvenlik kurumlarını düzenleyerek ve devlet kapasitesini harekete geçirerek, ekonomik ilerlemeyi teşvik eden ve güvenlik tehditlerini sınırlayan bir acil durum koşulları geçmişi var. Hukuk uzmanı Balakrishnan Rajagopal, Olağanüstü Hallerin Ekonomi Politiği kitabında, ekonomik ve ulusal güvenlikle ilgili acil durumların tarihsel olarak devletleri mali yönetimi merkezileştirmeye, işgücü piyasalarını rasyonelleştirmeye ve dayanıklı kamu güvenlik ağları kurmaya yönlendirdiğini gösteriyor. Bunu tamamlayan Ame