Bloomberg Opinion'dan David Fickling, nakit sıkıntısı çeken ülkelerin petrol ithalatlarının bedelini ödemek için Uluslararası İslam Ticaret Finansmanı Kurumu'ndan yararlandığını söylüyor. SYDNEY: Geçtiğimiz ayın büyük bölümünde Brent ham petrolünün varil başına 100 ABD dolarının üzerinde olması ve dizel fiyatlarının iki kattan fazla yüksek olması nedeniyle, dünyanın en fakir fosil yakıt ithalatçılarının şu anda kriz koşullarıyla karşı karşıya kalacağını hayal edebilirsiniz. Tam olarak orada olamamaları, kalkınma finansmanında en hızlı büyüyen trendlerden birine bağlı: petrol ve gaz kullanıcılarının karşılayamayacakları yakıt için ödeme yapmalarına yardımcı olmak.
Geçen hafta Bangladeş hükümeti tarafından kabul edilen 3,3 milyar dolarlık acil enerji paketini ele alalım. Asya Kalkınma Bankası'ndan yaklaşık 200 milyon ABD doları, 12 saat veya daha uzun süren elektrik kesintilerinin protestolara ve ablukalara yol açtığı başkent Dakka'nın hızla kentleşen kenarlarındaki çökmekte olan elektrik şebekesinin onarılması için beş yıllık bir programa aktarılacak. Ancak paranın aslan payı (yaklaşık 3,1 milyar ABD doları) sadece mevcut mali yılda petrol ve gaz ithalatı için kullanılacak. Bu para da büyük ölçüde dünyanın en hızlı büyüyen çok taraflı bankalarından biri olan Uluslararası İslami Ticaret Finansmanı Şirketi'nin (ITFC) nakit parasına ve uzmanlığına bağlı. CNA Oyunları Kelimeyi Tahmin Et Kelimeyi tek seferde kırın Buzz Kelime Verilen harfleri kullanarak kelimeler oluşturun Mini Sudoku Minik bulmaca, güçlü zeka oyunu Mini Bulmaca Küçük ızgara, büyük meydan okuma Kelime Arama Mümkün olduğu kadar çok kelimeyi tespit edin Daha Fazla Göster Daha Az Göster
Dünya Bankası ve Asya Kalkınma Bankası gibi geleneksel çok taraflı kuruluşların aksine, ITFC'nin asıl amacı ekonomik kalkınmaya yardımcı olacak altyapı için ucuz finansman sağlamak değil. Bunun yerine, kurulduğu 2008 yılından bu yana ödediği 78 milyar ABD dolarının çoğu, Bangladeş kredisine benzer işlemlere gitti: Nakit sıkıntısı çeken ülkelerin petrol ithalatlarını ödemelerine yardımcı olacak yarı ticari krediler. Bu, ITFC'nin ana hissedarları olan OPEC üyeleri için bir kazanç.
Bu tür finansmana olan açlık, ITFC'yi son yıllarda dünyanın en büyük çok taraflı kredi veren kuruluşlarından biri haline getirmeye yetti. 2020 ile 2024 yılları arasında toplam harcamalar 29 milyar ABD dolarına ulaştı ve bu da onu Afrika Kalkınma Bankası ve Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası gibi geleneksel kurumlarla aynı seviyeye getirdi. Yalnızca bu yıl, Maldivler ve Mısır için 1,5 milyar ABD Doları, Burkina Faso, Fildişi Sahili ve Cibuti için 2,9 milyar ABD Doları, Moritanya için 1 milyar ABD Doları ve Senegal için 706 milyon ABD Doları değerinde çerçeve anlaşmaları imzaladı. Bunda kötü bir şey yok. Bugünlerde Havana, Karaçi ya da Manila'daki herkesin takdir edeceği gibi, akaryakıt ithalatından mahrum kalmak, döviz krizinden geçmek kadar yıkıcı olabilir. Uluslararası Para Fonu'nun döviz rezervleri tükendiğinde yaptığı gibi, ITFC de bu tür acil durumlarda yardım alan kişileri destekleyerek çaresiz insanların acil ihtiyaçlarını karşılıyor.
Kredilerin bir kısmı da petrol dışı ihtiyaçlara gidiyor: 2024 yılına kadar kümülatif ödemelerin yaklaşık yüzde 16'sı gıda ve tarıma, yüzde 67'si ise doğrudan yenilenemeyen enerjiye gitti. Alıcılar için hala kötü bir anlaşma gibi görünüyor. ITFC'nin hizmet vermek üzere kurulduğu İslam İşbirliği Teşkilatı'nın pek çok üyesi de dahil olmak üzere dünyanın en fakir ülkeleri, sermaye sıkıntısı yaşadıkları için büyüme mücadelesi veriyor. Yakıt ithalatını finanse etmek için tekrar tekrar borç almak, altta yatan sorunu çözmez; sadece sorunu daha sonraki bir tarihe erteler.