On yıllar boyunca Batı Avrupa, Doğu Asya ve Körfez ülkeleri gibi bölgeler barışı olduğu gibi kabul etti. Ancak bugün yeni ve rahatsız edici bir gerçeklikle karşı karşıyalar: Financial Times'ın analizinde, perspektifin yanı sıra bazı durumlarda bizzat savaşın gerçekliğiyle de karşı karşıya oldukları belirtiliyor. Ölümcül roket saldırıları Riyad havaalanını kapattı. Ukrayna'daki Rus saldırıları ülke genelinde 100'den fazla sivilin ölümüne yol açtı. Polonya, Rusya'nın AB içinde ölümlere yol açabilecek saldırıları riski konusunda uyarıyor. Çin, kıyılarında altı günlük gerçek atış tatbikatına başlıyor. Bu olayların tamamı geçen hafta gerçekleşti. Toplu olarak, giderek artan küresel güvensizlik duygusunun parçalarıdırlar. Financial Times küresel çatışmaya yol açabilecek üç cepheyi öne çıkarıyor.
İlk ve en acil cephe, Ukrayna'daki savaşın uzun bir aşamaya girdiği ve Rusya ile Batı arasındaki çatışmanın tırmanmaya devam ettiği Avrupa'dadır. Çatışma artık Ukrayna içindeki askeri operasyonlarla sınırlı değil. Siber saldırılar, sabotajlar, hibrit operasyonlar ve artan askeri faaliyetler, daha geniş bir çatışma olasılığına ilişkin endişeleri artırıyor. Kritik soru, Rusya'nın bir eyleminin NATO üyesi bir ülkenin topraklarında kayıplara yol açması durumunda ne olacağıdır. Böyle bir olay, toplu savunma ilkesinin devreye sokulması yönünde yoğun bir baskıyı tetikleyebilir ve İttifak'ı son derece zor bir karara sürükleyebilir. Tek bir olay bile zincirleme reaksiyonlara yol açabileceğinden, Rusya ile NATO arasında acil bir askeri çatışma olasılığı Avrupa için en önemli güvenlik sorunlarından biri olmaya devam ediyor.
İkinci cephe ise İran'la yapılan savaş ve Amerikan hedeflerine yönelik saldırıların bölgeyi uluslararası istikrarsızlığın bir başka çekirdeğine dönüştürdüğü Orta Doğu'dur. Ukrayna'daki savaşla örtüşmeler artık gözle görülür hale geliyor: Rusya'nın hedef operasyonlarında İran'a yardım ettiği bildirilirken, Ukrayna da Körfez ülkelerine karşı İHA uzmanlığı sunuyor. Bu gelişmeler, savaş çatışmalarının artık münferit krizler olarak gelişmediğini gösteriyor. Bir cephede konuşlandırılan askeri uzmanlık, teknoloji ve destek, tamamen farklı bir alandaki operasyonları etkileyebilir. Orta Doğu'yu özellikle kritik yapan da tam olarak budur: Gerginliğin daha da artması, daha fazla ülkeyi kapsayabilir ve büyük güçler arasında zaten gergin olan ilişkilere yeni gerginlikler getirebilir.
Üçüncü cephe, Çin'in sistematik olarak askeri yeteneklerini güçlendirdiği ve Tayvan üzerindeki baskıyı artırdığı Pasifik'te bulunuyor. Pekin adayı kendi topraklarının bir parçası olarak kabul ederken, Tayvan kendi hükümetini sürdürüyor ve fiilen kendi kendini yöneten bir varlık olarak faaliyet gösteriyor. Adayı ele geçirmeyi amaçlayan herhangi bir Çin askeri operasyonu, onlarca yılın en ciddi uluslararası krizlerinden birini tetikleyebilir. ABD bu durumda son derece zor bir ikilemle karşı karşıya kalacak, zira olası bir Çin saldırısına nasıl karşılık vereceğine karar vermek zorunda kalacak.