Daha sonra okumak veya başvurmak üzere favori makalelerinizi ve hikayelerinizi favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Yıl 1986: Top Gun sinemalara yeni girdi, Diego Maradona Tanrının Eli ödülünü kazandı ve Britanya'nın varlıklı yuppileri yeni bir statü sembolü olan tuğla telefon için delirmeye başladı. İlk benimseyenlerin çoğunun yalnızca arabalarına takılı olarak kullanılabilen bir telefon kullanmak zorunda kaldığı bir zamanda, yukarı doğru hareket eden elit kesim, neredeyse bir kilogram ağırlığında olan, yeniden şarj edilmesi saatler süren ve yarım saatlik bir görüşmeden sonra tükenen kalın, köşeli cep telefonlarına binlerce pound atıyor. Bunlardan en ünlüsü Motorola DynaTAC 8000X'tir. Üst kısımdan çıkan uzun kauçuk anteni, küçük bir LED ekranı ve 30 telefon numarasını saklayacak kadar yeterli belleği olan bu cihaz pek ilgi çekici değildi ama insanlar bir tane almak için hâlâ 3.000 £ (bugünkü parayla 11.400 £) saçıyorlardı.
Bu mobil çılgınlığının başlangıcıydı. Pazar araştırma firması BIS MacKintosh'a göre, Birleşik Krallık'ta taşınabilir telefon satışları 1985'te 10.500'den 1986'da 24.000'e iki kattan fazla arttı. Yöneticilerin, satış elemanlarının ve varlıklı bireylerin ya da bir Vodafone satıcısının onlara verdiği adla "zengin ve deliler"in mülkiyetinde olan The Independent, daha sonra bu ilk cep telefonlarını hem "kıskançlık hem de alay konusu" olarak hatırlayacaktı. Aynı yılın sonlarında The Independent ilk sayısını basacak ve ertesi yıl gazetecilere kendilerine ait cep telefonları verilecekti. 1987 genel seçimleri sırasında, kampanya takibindeki gazetecilerin, Neil Kinnock ve Roy Hattersley'nin ulusal sigorta katkılarıyla ilgili açıklamalarına ilişkin notları karşılaştırmak için tuğla telefonlarından birbirlerini arayarak çok eğlendikleri bildirildi.
Ancak önümüzdeki kırk yılda teknoloji sadece zenginler için pahalı bir statü sembolü olarak görülmeyecek, aynı zamanda milyonlar için vazgeçilmez hale gelecekti. The Independent, Windows 95 ve iPhone'un piyasaya sürülmesinden akıllı teknoloji ve yapay zekanın yükselişine kadar her şeyi kayıt altına almak için buradaydı. Doksanlı yılların ortalarına gelindiğinde Birleşik Krallık'ın gadget'lara olan sevgisi seçkinlerin çok ötesine yayılmıştı. Herkes her yerde gadget'lar için çılgına dönüyordu. 1995 yazında, Croydon'da 150 kişi gece yarısı bir PC World'ün önünde sıraya girerek Microsoft'un Windows 95'ini ele geçirmek için çaresizce bekliyordu. The Independent'ın o zamanki teknoloji muhabiri Charles Arthur, mağazanın hoparlörleri üzerinde gece yarısına kadar geri sayılan konuşan bir saatin gösterisine tanık olmak için oradaydı. "Koridorlardan sevinç çığlıkları ya da sevinç çığlıkları duyulmuyordu" diye yazdı. "Dün dünyayı dolaşan kervana binmek için bekleyen sakin ve düzenli bir insan sırası sadece."
Microsoft, Empire State Binası'nı Windows'un imzası olan kırmızı, sarı ve mavi renklerle aydınlatan efsanevi işletim sisteminin merakla beklenen lansmanı için elinden geleni yaptı. Popüler kültür tarihinin güzel bir bölümünde, Liverpool'un o zamanki kalecisi David James, Man United'a karşı gösterilen kötü performansın sorumlusu olarak bütün gece uyanık kalıp "Tomb Raider" oynamasını suçladı. Sadece birkaç hafta sonra, başka bir cihaz ülkeyi çılgına çevirecekti. Oturma odasını fethetmeye kararlı olan Sony, Avrupa'daki ilk PlayStation'ı piyasaya sürdü (Japonya'daki lansmanından bir yıl sonra), birçok kişinin Walkman'den bu yana şirketin en büyük ürün lansmanı olarak selamladığı bu etkinlikte Sega ve Nintendo'yu geride bıraktı. Fiyatı 299 £ olan hayranlar PlayStation'ı birkaç gün içinde mağaza raflarından kaldırdı ve Kasım 1995'e gelindiğinde Sony, Birleşik Krallık'ta 50.000 devasa konsol satmıştı. O zamanın Bağımsız muhabiri, şimdi ise çok satan romancı Jojo Moyes,