Japonya uzun süredir kendisini Güneydoğu Asya'da arabuluculuğun öncüsü olarak kanıtlamıştır. Örneğin 1990'da yetkililer, Kamboçya'daki savaşan gruplar arasındaki görüşmelere arabuluculuk yaparak ülkedeki çatışmayı sona erdirmeye yönelik uluslararası çabaları destekledi. Şimdi Tokyo diplomatik araç setini yükseltmenin yollarını arıyor. Dışişleri Bakanlığı Uluslararası Barış Arabuluculuğu Birimi Mart ayında kuruldu ve ardından Mayıs ayında Parlamenter Barış Arabuluculuğu Birliği faaliyete geçti. Aynı sıralarda, Tokyo merkezli Sasakawa Barış Vakfı ayrı bir Arabuluculuk Destek Merkezi açarak Japon aktörlerin barış çabalarına katılmaları için başka bir kanal sağladı.
Myanmar için bu gelişmeler önemli çünkü Japonya darbeden bu yana sessizce angaje olmaya devam ediyor. İyi bağlantıları olan Japon hayırsever Yohei Sasakawa, bunu Japonya'nın "sessiz diplomasisi" olarak adlandırıyor. Tokyo, Haziran ayında Oslo Forumu'nun Myanmar hakkındaki yuvarlak masa toplantısına katıldı; Sasakawa, Ağustos ayında Naypyidaw'ı ziyaret etti ve bir ay sonra iki Japon parlamenter de onu ziyaret etti. Japonya yıllardır diyalog içindeydi ve Myanmar'da barışa aracılık etmeyi teklif etti. Örneğin Batılı ülkeler 2017'de Rohingyalara uygulanan şiddetli baskıyı kınadığında Tokyo, Arakan eyaletinde insan haklarını geliştirmek için özel aktörler aracılığıyla çalıştı. Kasım 2020'de Sasakawa, sivil hükümetin aynı yıl grubu terör örgütü olarak tanımlamasına rağmen, ordu ile Arakan Ordusu (AA) arasında gayri resmi insani ateşkese aracılık etti. 2021 darbesinden sonra arabuluculuğa devam etti ve Kasım 2022'de başka bir gayri resmi ateşkesi başarıyla sağladı.
Bu ikinci ateşkes yaklaşık bir yıl sürdü; AA daha sonra 2023'te yeni bir saldırı başlattı ve Ta'ang Ulusal Kurtuluş Ordusu (TNLA) ve Myanmar Ulusal Demokratik İttifak Ordusu (MNDAA) ile birlikte Üç Kardeşlik İttifakı kapsamında 1027 Operasyonuna katıldı. 2023'ün sonlarına doğru AA, Chin ve Rakhine eyaletlerindeki kasabaları ele geçirmeye başladı ve bu da ordunun ağır toprak kayıplarına katkıda bulundu. Myanmar ordusu için 2022'deki ateşkesin çöküşü, uluslararası arabuluculuğa bakış açısı üzerinde kalıcı bir etki bıraktı. Cunta, ateşkesin uluslararası itibarını artıracağını ve özellikle 2017'de Rohingya'ya yönelik baskılarından sonra Arakan'daki imajını iyileştireceğini umuyordu. Bunun yerine AA, çatışmadaki duraklamayı yerel desteği pekiştirmek ve güçlerini harekete geçirmek için kullandı. Daha sonra anlaşmadan vazgeçti ve Naypyidaw'ın kuzey Shan eyaletindeki Üç Kardeşlik İttifakı'na karşı sergilediği berbat performansın ardından saldırısına yeniden başladı.
Düşmanlıkların yeniden başlaması yalnızca Sasakawa'nın arabuluculuk çabalarını baltalamakla kalmadı, aynı zamanda rejimi ateşkeslerin kendi çıkarlarına hizmet etmede giderek etkisiz hale geldiğine ikna etmiş görünüyor. Üstelik AA'nın dış arabuluculara olan güvensizliği de arttı. Çin'in müteakip arabuluculuğu, kuzey Shan eyaletinin ekonomik merkezi olan Lashio'nun 2025 yılında MNDAA'dan cuntaya devredilmesine yol açtı. Bu şehrin devredilmesi, AA'nın dışarıdan aracılı düzenlemelere yönelik şüpheciliğini daha da güçlendirmiş ve müzakere masasına dönme konusunda daha az istekli hale getirmiş olabilir. Ordunun uluslararası aracılı başka bir ateşkes konusundaki çekincelerine rağmen, Sasakawa'nın Naypyidaw'a yaptığı son ziyaret, dışarıdan kolaylaştırılmış anlaşmaları tamamen dışlamadığını gösteriyor. Japonya ayrıca diğer büyük güçlere göre daha güvenilir ve daha az zorlayıcı olarak görülme avantajına da sahip. Bu, bir süreçte her iki tarafın arabulucusu olarak ona daha fazla güvenilirlik kazandırır.