Papa'nın Fransa'ya gerçekleştireceği ziyareti [25 Cuma - 28 Pazartesi günleri arasında] memnuniyetle karşılıyor ve büyük bir sevinçle bekliyoruz. Papa Franciscus'un (1936-2025) Kilise'nin yeni bir işleyiş biçimi olarak 2021'de başlattığı sinodal süreç, XIV. Leo ile devam ediyor. Bu ziyaret, Fransa Kilisesi için bir hakikat anı olması şartıyla büyük bir fırsattır; özellikle de rahiplerin durumuyla ilgili inkarcı tutumdan kurtulmak için önemli bir fırsattır.
2000 yılında Fransa'da 976 seminer öğrencisi bulunurken, 2023 yılında bu sayı 679'a düştü; yani yirmi yılı aşkın bir sürede yaklaşık üçte birlik bir azalma yaşandı. Rahip atamaları da tarihi düşük seviyelerinde seyretmektedir. Nitekim 2025 yılında Fransa için sadece 90 yeni rahip atandı. En önemlisi, toplam rahip sayısı adeta çöküştedir: Ülkemizde 2000 yılında 25.353 olan bu sayı, 2023 yılında 12.019'a gerilemiş olup, bu da yarıdan fazla bir düşüşe denk gelmektedir.
Tek bir rahip bazen onlarca kiliseyi idare etmek zorunda kalmaktadır. Acil durumların önüne geçmek amacıyla piskoposluklar, yurt dışından gelen rahripleri toplu halde göreve çağırıyor ki bu uygulama bazen çeşitli problemleri de beraberinde getiriyor. Buna rağmen, birçok cemaat artık her pazar efkaristiya ayini düzenleyememekte; bölgesel birleşmeler çoğalmakta; rahipler yaşlanmakta ve tükenmekte, gerçek bir yerel cemaate asla kavuşamadan bir yerden koşturup durmaktadır. Yaşanan sarsıntının büyüklüğü karşısında yapısal çözümler ise son derece yetersiz kalmaktadır. Oysa onlarca yıldır Kilise'deki bakanlıkların ve yönetimin geleceğine dair köklü düşünceler öne sürülmüş, kaleme alınmış ve yayılmıştır.
Kurum, krizle günü kurtarmaya çalışırken hiçbir zaman şu hayati soruyu sorma cesaretini gösterememektedir: Mevcut model hâlâ sürdürülebilir mi? Çünkü sorun sadece niceliksel değil, aynı zamanda eklesyolojik (kilisebilimsel) bir boyuttadır. Yüzyıllar boyunca Katolik Kilisesi merkezi bir figüre dayandı: Efkaristiya ayinini yöneten, cemaatin başında bulunan, vaaz veren, ruhani rehberlik yapan, kurumu temsil eden, idari ve mali işleri yürüten bekar bir erkek. Bu model, cemaatlerin örgütlenmesini ve Katolik hayal gücünü şekillendirdi. Peki bu figür bu derece nadirleştiğinde bu sistem neye dönüşür? Kilise'nin tüm yaşamını bu kadar az sayıdaki rahibe dayandırmaya devam edebilir miyiz? Bu sorular artık bizzat sahadan ve yerel cemaatlerden gelmektedir.
İste bu makalenin kalan %62.75'lik kısmını okumanız gerekiyor. Devamı yalnızca abonelere özeldir.