Nobel Barış Ödülü'nü İsrail'in Gazze'de soykırım yaptığı sonucuna varan BM komisyonuna başkanlık eden Navi Pillay'a verme kararı bir uyandırma çağrısı olmalı. Ödül, kasıtlı olsun ya da olmasın, dünyanın bu suçlamaya ne kadar açık hale geldiğini gösteriyor. İsrail'in stratejik ortamı önemli ölçüde değişiyor ve geleceğimiz tehlikede. İsrailliler iki kampa bölünmüş durumda. Biri ülkenin iyi durumda olduğuna inanıyor. 7 Ekim katliamının ardından toparlanan İsrail'in güvenlik pozisyonu istikrarlı; hatta Gazze'deki ve Güney Lübnan'daki Sarı Çizgilerin de gösterdiği gibi eskisinden daha da güçlü. Üç yıllık savaşa rağmen ekonomi gelişiyor; güçlü şekele bakın. Acı ayrılıklarımıza rağmen sivil toplum hâlâ canlı, girişimci ve dayanışmanın damgasını taşıyor; İsrail'in Dünya Mutluluk Raporu'ndaki yüksek sıralamasına bakın. Diğer taraf ise bir ülkenin krizde olduğunu düşünüyor. Savaş devam ediyor ve kalıcı istikrarı sağlayacak herhangi bir diplomatik çözüm ufukta görünmüyor. Bugüne kadar resmi bir soruşturma komisyonu kurulmadığı için, 7 Ekim öncesindeki kusurlu stratejik varsayımlar incelenmeden kaldı. Bu bizi başka bir felakete karşı savunmasız bırakıyor. Ultra-Ortodoks cemaati ulusal yükten payını almaktan kaçınıyor ve ekonomik ve güvenlik geleceğimizi tehdit ediyor. Devlet kurumlarına olan güven erozyona uğruyor ve sosyal gerilimler, bazılarının iç savaştan korktuğu noktaya kadar artıyor. Ancak her iki taraf da farklılıklarını aşan bir tehlikeyle yüzleşmek zorunda: İsrail, ciddi bir uluslararası izolasyonun eşiğinde duruyor. Bu, hepimizi potansiyel olarak ciddi sonuçlar doğurabilecek yeni ve sert bir gerçekliğe hapsedebilir. Bu stratejik uyarı, ülke içinde siyasi hatların ötesinde köklü bir rota değişikliğini gerektiriyor. İsrail uluslararası izolasyonun eşiğinde İsrail'in en büyük ticaret ortağı olan Avrupa, ekonomimize ciddi zarar verebilecek yaptırımlara doğru ilerliyor. İngiltere ve Kanada'nın da aralarında bulunduğu 11 ülke, yerleşim mallarının ticaretine kısıtlamalar getirdiğini duyurdu veya bu kısıtlamaları değerlendiriyor. Ancak İsrail ekonomisi Yeşil Hat'ta bitmiyor. Hemen hemen her büyük İsrail şirketi kendisini yaklaşmakta olan yaptırımlara maruz kalabilir. Bu da zincirleme bir reaksiyonu tetikleyebilir. Dünya çapındaki işletmeler, yaptırımları ihlal eden markalar haline gelme korkusuyla İsrail ile ticaret yapmaktan kaçınabilir. İsrail'in dostları bile düşmanlıktan değil, ticari tedbirden dolayı geri çekilebilir. Yavaş yavaş ilerleyen fiili bir boykot, BDS'yi (boykot, tasfiye ve yaptırımlar) radikal bir uç davadan İsrail'deki yaşamı yeniden şekillendiren kapsamlı bir harekete dönüştürebilir. Rusya, Kuzey Kore ve İran'ın yanında dışlanmış bir devlet haline gelebiliriz. ABD, İsrail'in başlıca güvenlik ve diplomatik dayanağıdır. Amerikan yönetimleriyle ilişkiler zaman zaman gergin olsa da iki partili geniş halk desteği sağlam kaldı. Bugün bunun tersi doğrudur ve stratejik uyarının özü de budur. Mevcut yönetimle işbirliği etkileyicidir. Ancak bu, rahatsız edici bir stratejik değişimi gizlerken taktiksel bir güvence de sunuyor: Amerika'nın İsrail'e duyduğu sempati aşınıyor. Düşüş Demokratların ötesine geçerek genç Cumhuriyetçilere ve hatta genç Evanjelik Hıristiyanlara da ulaşıyor. Bir zamanlar radikal Sol ve faşist Sağ ile ilişkilendirilen İsrail karşıtı tutumlar ana akımda kendine yer edindi. Onlarca yıldan beri ilk kez Amerikalıların İsraillilere, Filistinlilere olduğu kadar sempati duyma ihtimali yok. Onlar Davut; Biz Golyat'ız. İsrail, ekonomik ve diplomatik açıdan tehlikeli bir yenilgiye doğru kaygan bir zeminde.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.