"Biri yataktan kalkıp aynaya baktı. İçgüdüsel olarak ellerini karnı hizasına getirip bunu gizledi. Kendini çıplak gördü ve güldü. Sanki vicdanı ona söylüyormuş gibi kendini bir bütün olarak görmek ve hiçbir şeyi saklamamak için kollarını vücudunun yanlarına bıraktı. Karnı bile onu rahatsız ediyordu. Kırk uzun yıl, kızıl saçlı ve bukleli, tüysüz." Luis Novaresio'nun Planeta yayınevi tarafından yayınlanan yeni romanı Önemli Hayat böyle başlıyor. Bu kitapta Novaresio, dört saat boyunca ayrı günlük programlarda TV kamerası karşısında yayında olmanın yarattığı baş dönmesinden uzaklaşarak, içinde yaşadığımız karmaşık modernitenin çelişkili bağlarını ve duygularını araştırıyor. "Gazeteci ve yazar, LA NACION'un yazı işleri ofisindeki Conversations'a yaptığı ziyarette bize, önemli olan hayatın, özerk bir roman olduğunu anlatıyor, ancak ilkinden bazı karakterlere dönüyor, Her şey aşk için, ama her şey değil. Bunu anlamak için onu okumuş olmak şart değil. Karakterleri üzerinden şu soruyu gündeme getiriyor: Ailevi ve sosyal zorunluluklar nedeniyle gerçekten bizim için önemli olan hayatı mı yaşıyoruz? Bir felsefe profesörü, ölümcül bir hastalık nedeniyle bitkin düşen kocasının hayatına son vermek için ona cinayetle suçlanıyor. Hayattaki aşklar: arkadaşlık. Novaresio, son haftalarda gerçekleri dinlemeye yönelik ağır işini yeni işinin sunumlarıyla değiştiriyor: Aynı zamanda Başkan Javier Milei'nin, soyadını eskatolojik olarak deforme ederek ona ciddi şekilde hakaret etmesiyle de uğraşmak zorunda kalıyor. -Bu saldırılarla karşılaştığınızda ilk hissettiğim şey, böyle bir tepkiyi hak edecek kadar önemli miyim? Rosario'da birlikte çalıştığım kendi kendini yetiştirmiş gazeteci bana şunları söyledi: "Kanıtladığınız bir gerçeği tartışırlarsa, onu sonuna kadar savunun. Ama size hakaret ederlerse, siz de katılmayın. Bu oyunu oynamayın çünkü bu sizin değil." Ben de bunu yapmaya çalışıyorum. Moria Casán'ın harika bir sözü var: "Tanıdıklarımın ne dediği umurumda değil, tanımadıklarımın ne dediği umurumda mı olacak?" Bana çok büyük bir bilgelik gibi geliyor. -O milletin başkanıdır, öyle sıradan birinden bahsetmiyoruz. - Kesinlikle. O yüzden bu durumları reddediyorum ve başka gazetecilerin başına gelince sinirleniyorum. Ben orada kişisel bir meseleyi değil, bir ilkeyi savunuyorum. Ülkenin en önemli kurumsal pozisyonunu işgal eden kişiden bahsediyoruz. Diğer hükümetlerdeki bazı durumlardan dolayı skandal yaratan ve şimdi sessiz kalan bazı ara sıra Cumhuriyetçiler de beni rahatsız ediyor. Pro bunun bir örneğidir. Size bir noktada döngülerin değiştiğini hatırlatırım. -Her gün dört saat yayındasınız ama bir değil iki roman yazmaya vakit buluyorsunuz. Bunu nereden alıyorsun? -Çok düzenliyim. Sahip olduğumuz en değerli varlığın zaman olduğuna inanıyorum ve ona çok değer veriyorum. Son yıllarda en keyif aldığım şey yazmak. Bu, çok zaman ayırdığım bir tutku. Sistematik yazıyorum. Bir şekilde kendimi organize etmeyi başarıyorum. -İlk romanınızın başlığı bir sınır koyuyor: Her şey bir kişi için
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.