Bu içeriği YouTube'dan görüntülemek için reklam izlemeyi ve kitle ölçümünü etkinleştirmeniz gerekir. Tarayıcı uzantılarınızdan biri video oynatıcının yüklenmesini engelliyor gibi görünüyor. Bu içeriği izlemek için bu sitede devre dışı bırakmanız gerekebilir. Yayınlanma tarihi:16/10/2026 - 20:33Değiştirilme tarihi:16/10/2026 - 20:37 Transatlantik ilişkiler yenilenen jeopolitik belirsizliklerle karşı karşıya kalırken, eski Estonya Devlet Başkanı Toomas Hendrik Ilves, Washington'un Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşına yönelik değişen yaklaşımına ve bunun Avrupa güvenliği üzerindeki derin sonuçlarına ilişkin isabetli bir değerlendirme sunuyor. Analizinin merkezinde temel bir soru yatıyor: Avrupa, giderek daha öngörülemez hale gelen uluslararası düzende çıkarlarını savunmak için gerekli olan siyasi birliği, stratejik bağımsızlığı ve askeri yetenekleri geliştirebilir mi? Ilves'in yanıtı: "Eğer Avrupa'nın katı bir şekilde kendi çıkarlarını gözeterek değil, Avrupa gibi hareket etmeye başlamasının zamanı varsa, o zaman bunun tam zamanıdır."
Transatlantik ilişkiler yenilenen jeopolitik belirsizlikle yüzleşirken, eski Estonya Devlet Başkanı Toomas Hendrik Ilves, Washington'un Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşına yönelik değişen yaklaşımına ve bunun Avrupa güvenliğine yönelik derin sonuçlarına ilişkin isabetli bir değerlendirme sunuyor. Analizinin merkezinde temel bir soru yatıyor: Avrupa, giderek daha öngörülemez hale gelen uluslararası düzende çıkarlarını savunmak için gerekli olan siyasi birliği, stratejik bağımsızlığı ve askeri yetenekleri geliştirebilir mi? Ilves'in yanıtı: "Eğer Avrupa'nın katı bir şekilde kendi çıkarlarını gözeterek değil, Avrupa gibi hareket etmeye başlamasının zamanı varsa, o zaman bunun tam zamanıdır."
Ilves, Trump yönetiminin Moskova'yla bariz yakınlaşmasının kısmen yerel seçim hesaplamaları tarafından şekillendiğini, Ukrayna'nın ise kendisini giderek istikrarsızlaşan bir diplomatik ve askeri ortamda seyrederken bulduğunu savunuyor. Yine de Washington'un Kiev üzerinde ezici bir nüfuza sahip olduğu varsayımına karşı çıkıyor ve Avrupa'nın Ukrayna savunmasına artan mali bağlılığına ve Amerikan istihbarat desteğini geri çekmenin potansiyel iç siyasi maliyetlerine işaret ediyor. Ilves, acil yüzleşmenin ötesinde daha önemli bir zorluğun altını çiziyor: Milliyetçi hareketlerin, çatışan güvenlik önceliklerinin ve Rusya'ya karşı farklı tutumların kıtanın kolektif eylem kapasitesini tehdit ettiği parçalanmış bir Avrupa siyasi ortamının ortaya çıkışı. Onun temel iddiası, Avrupa'nın stratejik özerkliğinin artık soyut bir kurumsal hırs değil, acil bir jeopolitik gereklilik olduğudur.
Avrupa Birliği ulusal çıkarların ötesine geçip tutarlı bir stratejik aktör olarak ortaya çıkabilecek mi, yoksa dış güçlerin kararlarına ve kendi sınırları içindeki bölünmelere karşı savunmasız mı kalacak?