Çin ve Amerika yeniden konuşmaya başladı. Liderlerin görüşmeleri, telefon trafiği ve yapay zekayı tartışmak için yeni bir kanal var. Yetkililer, ilişkilerin bir krize sürüklenmesini ihtiyatla engellemeye çalışıyor.
Ve yine de en zorlu soruların bazılarına henüz dokunulmadı.
Hiçbir taraf gelişmiş çipler konusunda taviz vermiyor, ihracat kontrolleri bir savaş alanı olmaya devam ediyor ve ne Washington ne de Pekin giderek daha güçlü yapay zeka geliştirme yarışını yavaşlatmaya hazır görünmüyor.
O halde iki ülke geleceğin onlarca yılını şekillendirecek teknolojiler üzerinde rekabet etmeye devam ederken "konuşmak" tam olarak ne anlama geliyor?
Bu, Denis Simon'ın sınıfta yüzleştiği bir soru.
Kıdemli bir ABD-Çin teknoloji ve yüksek öğrenim stratejisti ve Duke Kunshan Üniversitesi'nin eski icra başkanı yardımcısı olan Simon, artık Tsinghua Üniversitesi Schwarzman Koleji'nde ders veriyor.
Yatılı kolej ve Schwarzman Scholars programı, dünyanın dört bir yanından gelecekteki liderleri bir araya getirmek amacıyla Blackstone CEO'su Stephen Schwarzman tarafından kuruldu.
Geçtiğimiz yıl 10. yılını kutlayan program, bazı gözlemciler tarafından ikili ilişkinin en parlak mücevherlerinden biri olarak tanımlanıyor.
Simon’ın dersi Çin’in bilim ve teknoloji politikası ile inovasyon stratejisine odaklanıyor, ancak ülkenin ABD ile ilişkileri arka planda kalmıyor.
ABD Başkanı Donald Trump mayıs ayında Çin'e gittiğinde Pekin'deki dersin ikinci seminerini veriyordu; Trump’ın Çinli mevkidaşı Xi Jinping geçen ay Washington’a gittiğinde ise üçüncüsünü veriyordu.
Pekin’den verdiği bir röportajda, "Bu, kursa bir can simidi veren çok ilginç bir zamanlama tesadüfü," dedi. "Öğrencilerin her iki toplantıdan da haberleri var. Neler olup bittiği konusunda çok daha bilgililer."
Öğrencileri, derin bir çelişkiye bürünmüş bir ilişkiyi inceliyor: Washington ve Pekin, teknolojik ve bilimsel bağlar için alanı daraltırken bile iletişim kanallarını yeniden kuruyorlar.
Zirveler bunu çözmedi ama sınıftaki atmosferi değiştirdi.
Simon, "Bu liderlik toplantıları gerçekten çok daha olumlu bir ortam yarattı," dedi.
İki tarafın konuşmadığı mayıs ayından önce işlerin "alt üst" olduğunu belirten Simon, ne Pekin ziyaretinin ne de Washington gezisinin "büyük yankı uyandıran bir olay" olduğunu, ancak dikkat çeken şeyin daha basit olduğunu ekledi: İki liderin konuşuyor olması ve altı ay içinde iki kez görüşmüş olması gerçeği.
Ancak Simon, "en büyük değişikliğin" bazı öğrencilerin "gerçekte nerede durduklarını ortaya koyma konusunda görünüşe göre biraz daha ihtiyatlı hale gelmeleri" olduğunu söyledi.
Örneğin, ihracat kontrolleri hakkındaki bir argüman Amerika hakkındaki bir argüman gibi ses çıkarabilirken, Çin teknoloji politikasının eleştirisi siyasi bir beyfannameye dönüşebilir. Akademik değişimleri savunmak bile siyasi sadakat konusunda soru işaretleri uyandırabilir.
Simon, "Ne düşündükleri ile siyasi doğruluk açısından ne söylemeleri gerektiğine inandıklarını ayırt etme konusunda çok daha iyi hale geldiler," dedi.
"Bu ayrım bir sınıfta son derece önemlidir. İyi bir seminer entelektüel risk almaya dayanır."
Son üç yılda, öğrenciler biraz daha çekingen hale gelmelerine rağmen, tartışmalar birkaç açıdan daha sofistike hale geldi.
Bu kısmen öğrencilerin yüzde 40'ının Amerikalı, yüzde 20'sinin Çinli olmasından, geri kalanının ise dünyanın her yerinden gelmesinden ve neden ikisinden biri arasında seçim yapmak zorunda olduklarını sorgulamalarından kaynaklanıyor.