Ekim ayı bizi çocukluğa farklı gerçeklikleriyle bakmaya ve her çocuğun bakım, onur ve korunma hakkını yeniden teyit etmeye davet ediyor. Kamu Savunma Ofisi için bu tarih aynı zamanda bir hatırlatmadır: çocuklar ve gençler bugün garanti altına alınması gereken haklara sahip vatandaşlardır. Bu, özellikle savunmasız durumda yaşayan ve kurumda adalete erişim yolunu bulan çocukların ve ergenlerin haklarını teşvik etmeye ve savunmaya adanmış Ombudsmanlık Bürosu olan NUDECA'nın taahhüdüdür.
Bizim için çocukluğu kutlamak, kat ettiğimiz yola bakmak, kaydedilen ilerlemenin farkına varmak ve daha yapılacak çok şey olduğunu dürüstçe kabul etmektir. Bu yol göründüğünden daha yeni. 4867/1924 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 12 Ekim'in çocuk bayramı olarak resmileştirilmesiyle birlikte yoksul çocuklara yönelik refahçı ve baskıcı bir bakış hakim oldu. 1927'den itibaren Mello Mattos Yasası ve 1979'dan itibaren Küçükler Yasası, devlet müdahalesini terk edilmiş sayılan çocuklar ve ergenler, ihlallerin failleri veya "düzensiz" olarak sınıflandırılan diğer durumlar üzerinde yoğunlaştırdı. Bu modelde yoksulluk çoğunlukla aileden ayrılmayı ve kurumsallaşmayı motive etmektedir.
1988 Anayasası köklü bir değişikliği temsil ediyordu: Her çocuğun ve her gencin korunması mutlak öncelik ile ailenin, toplumun ve Devletin sorumluluğu haline geldi. Ardından 1989'da BM Çocuk Haklarına dair Sözleşme ve 1990'da Çocuk ve Ergen Tüzüğü (ECA) geldi. Bu, kız ve erkek çocuklarının hak sahibi bireyler ve özel korumaya ihtiyaç duyan gelişmekte olan kişiler olarak tanınmasını pekiştirdi. Tam koruma denir.
Diğer yasalar bu garantileri genişletti: Fiziksel ceza veya zalimce veya aşağılayıcı muamele olmadan eğitim ve bakımı garanti eden Menino Bernardo Yasası (2014); Yaşamın ilk yıllarının ihtiyaçlarına odaklanan Erken Çocukluk Yasal Çerçevesi (2016); Şiddet mağduru veya tanığı olan çocuklar ve ergenler için güvenceler sağlayan ve yeniden mağduriyetin önlenmesini amaçlayan Korumalı Dinleme Yasası (2017); ve aile içi ve aile içi şiddetle mücadeleyi amaçlayan Henry Borel Yasası (2022). Yakın zamanda ECA Digital (2025) dijital ortamlarda korumayı güçlendirdi. Dil bile değişti: Damgalayıcı etiketlerin yerini insanları, onların hikayelerini ve haklarını tanıyan “çocuk” ve “ergen” kelimeleri aldı.
Uygulamada tam koruma ve mutlak öncelik, eğitim ve sağlık hizmetlerine erişim, güvenli aile yaşamı, şiddetin önlenmesi ve şiddete karşı koyma ve çocukların ve ergenlerin yaşamlarını etkileyen kararlara katılım anlamına gelmelidir. Bu garantileri uygulamak için Kamu Savunma Ofisi, NUDECA ve bölgeye atanan savunucular aracılığıyla ailelere rehberlik eder, kreşlerde ve devlet okullarında yer sağlamaya çalışır, suç mağduru çocuklara ve ergenlere hukuki yardım sağlar ve istisnai ve geçici bir önlem olarak koruyucu bakımdakilere eşlik eder. Aynı zamanda, bir ihlal yaptığı düşünülen gençleri de savunarak, adil bir süreç ve hesap verebilirliği, eğitimi ve yeni yollar inşa etme fırsatlarını teşvik eden sosyo-eğitimsel önlemleri garanti altına alır. Koruma ağıyla birlikte kanunlarla tanınan hakların hayata geçirilmesi için çalışır. Ancak bu çalışmanın günlük rutini, yasal güvencelerle gerçeklik arasındaki mesafeyi ortaya koyuyor