Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin
Yunanistan, uzmanlaşmış bir risk değerlendirme aracı (risk assessment tool) uygulayarak, "kırmızı bayrakların" ölümcül sonuçlara yol açmadan önce erken tespitine odaklanmak suretiyle toplumsal cinsiyete dayalı şiddet zincirini kırmaya çalışıyor.
Ülkemiz, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 81. Oturumu'nun resmi raporuna (A/81/334) göre, aynı zamanda çevrim içi takip (cyberstalking) ve dijital taciz (cyberharassment) gibi modern suç biçimlerine karşı yasal çerçevesini güçlendirerek 2024/1385 sayılı Avrupa Direktifi'nin tam olarak iç hukuk aktarım sürecindedir.
Yunan çabası, dünyanın en düşük kadın cinayeti oranına (100.000 kadında 0,5 kurban) sahip olmasına rağmen son on yılda olgudaki yüzde 35'lik kademeli düşüşün yeni ve dijital şiddet biçimleri tarafından tehdit edildiğini gören bir kıtada, önlemeye yönelik daha geniş bir Avrupa yönelimini yansıtmaktadır.
Avrupa genelinde yasama makineleri, hukuki teoriyi eyleme dönüştürmek için hızla hareket ediyor.
İtalya, kadın cinayetini müebbet hapis cezası gerektiren özerk bir suç olarak tanımakta öncülük ederken, aynı zamanda kurbanların yetim çocukları için sosyal ve ekonomik güvenceleri genişletiyor.
Avrupa'nın Kuzeyi'nde Norveç ve Çekya cinsel suçlar yasasını yeniden düzenleyerek tecavüzü artık sadece rızanın yokluğu temelinde tanımlarken, Belçika ve Moldova (Şubat 2026'dan itibaren geçerli olmak üzere) kadın cinayetlerini açıkça Ceza Kanunlarına dahil ediyor.
Aynı zamanda Birleşik Krallık, kişisel görüntülerin rızasız kullanımını suç sayarak ve dijital soyunma araçlarını ("nudification" tools) yasaklayarak dijital istismara karşı savaş ilan ediyor; nitekim veriler, ülkede incelenen ev içi cinayet vakalarının yarısından fazlasında teknolojinin takip için kullanıldığını gösteriyor.
Veri alanında Almanya toplumsal cinsiyete dayalı suçlar hakkında yıllık federal rapor oluştururken, Fransa savcılara ve polis memurlarına anında risk değerlendirmesi için ortak araçlar sağlıyor.
Ancak tablo, kadın cinayetlerinin kontrol altına alınamayan küresel bir kriz olarak kaldığı dünyanın geri kalanında dramatik bir şekilde kararıyor.
BM verilerine göre, dünya genelinde yaklaşık 50.000 kadın ve kız çocuğu yalnızca bir yıl içinde partnerleri veya aile üyeleri tarafından öldürüldü; bu kabus gibi bilanço günde 137 cinayet anlamına geliyor.
Afrka, en yüksek şiddet oranıyla (100.000 kadında 3,0 kurban) ne yazık ki ilk sırada yer alırken, onu Asya ve Amerika takip ediyor. Latin Amerika'da Brezilya ve Dominik Cumhuriyeti gibi ülkeler femisite karşı özerk yasalar çıkarsa da organize suçların ve çetelerin kadına yönelik şiddeti bölgesel kontrol aracı olarak kullanması nedeniyle olgu şiddetleniyor.
Kanada kendi cephesinde çığır açan bir yasal düzenleme başvurusunda bulundu: Boğma eylemiyle suçlanan sanığın neden tutuklanmaması gerektiğini kendisinin kanıtlamasını zorunlu kılarak kefalet süreçlerinde ispat yükünü tersine çeviriyor ve ölümcül olmayan boğmayı kadın cinayetinin mutlak habercisi olarak kabul ediyor.
Resmi mahkeme salonlarından uzakta, Güney Afrika kadın cinayetini "ulusal felaket" ilan ederken, Afganistan'da BM mücadele veriyor