İranlı fotojurnalist Yalda Moaiery (Tahran, 44 yaşında), gözlerinin ve kamerasının kendisinin "gerçek ölçüsü" olduğunu belirtiyor. Tahran'dan görüntülü arama yoluyla yaptığı açıklamada, İslam Cumhuriyeti'ne karşı ocak ayında düzenlenen gösterilere ait fotoğraflarında kendisi görmediği için "hiç ölü olmadığını" vurguluyor, ancak yine de bu kurbanların sayısının "binler" olduğunu altını çiziyor. Güç sahipleri bir gazetecinin yazıda yalan söylediğini iddia edebilir, ancak görüntüler daha tartışmasızdır. İslam Cumhuriyeti'nin bu yüzden "onlardan korktuğunu" belirten bu profesyonel, 2019 yılında Donald Trump'ın Tahran'daki bir gösteride göz yaşartıcı gaz bulutundan çıkarken yumruğunu havaya kaldıran genç bir kadına ait fotoğrafını izinsiz olarak tweet'inde kullanmasıyla ün kazanmıştı. Geçtiğimiz temmuz ayında, çalışmalarından ötürü kendisine katılma fırsatı bile bulamadığı bir duruşmada, temyiz süreci devam eden 15 yıl hapis cezası verildi. İranlı yetkililer, daha önce kendi elleriyle bloke ettikleri bir telefon numarasını arayarak onu duruşmaya çağırmaya çalışmışlardı.
Soru: Mahkeme, ocak ayındaki protestolara ait fotoğraflarınızı İsrail ve Amerika Birleşik Devletleri için casusluk yapmanızla ilişkilendirdi, bunu nasıl gerekçelendirdiler?
Cevap: Bahsettikleri tam ifade, yabancı medyaya görsel göndererek siyonizme [İsrail'e atfen] yardım etmeye çalıştığımdı [Moaiery, EL PAİS dahil olmak üzere çeşitli uluslararası medya kuruluşlarıyla işbirliği yapmıştır]. Şubat ayında, Le Monde'da altı sayfalık bir çalışma yayımlamamın ardından evim basıldı. İsrail ve ABD'nin İran'a karşı başlattığı savaş başladığında da dairemize yeniden baskın düzenlediler. Çatışma sırasında fotoğraf çekmenin yasak olduğu bildirildi ve kameralarıma el konuldu. Ben askerlerin ya da askeri tesislerin fotoğraflarını çekmemiştim; sadece masumların, bombalanan binaların altında mahsur kalmış normal insanların fotoğraflarını çekmiştim. Sanırım çalışmayı bırakmamı istediler çünkü daha sonra [İran'ın dini lideri Ali] Hamaney'in cenaze töreni sırasında fotoğraf çekmemi de yasakladılar. Onlara fotoğraf çekmeyi bırakmamı istiyorlarsa beni öldürmeleri gerekeceğini söyledim. Çalışamayayım diye beni hapse gönderiyorlar.
Soru: İran'ın "düşman" olarak gördüğü CNN gibi medya kuruluşlarıyla ve şimdi de bu gazeteyle konuştunuz, bu durumun sizin durumunuzu daha da kötüleştireceğinden korkmuyor musunuz?
Cevap: Cezam için geriye sadece bir temyiz hakkım kaldı ve avukatlarım kararın bozulması konusunda hiçbir umut taşımıyor. [Yetkililer] bunu yapıyorlar çünkü İran'da başka fotojurnalistler de olmasına rağmen, ben fotoğraflarımı kendi adımla imzalıyorum, yabancı medyayla konuşuyorum ve onların propagandasına boyun eğmiyorum. Yetkililerden hiç [basın akreditasyon] kartı talep etmedim, çünkü bunu kabul ettiğinizde onların kontrolü altına girersiniz. Özgür olduğum sürece çalışmaya devam edeceğim ve uluslararası medya kuruluşlarıyla röportaj vermenin bana yardımcı olacağına inanıyorum. Cezam kamuoyuna duyurulduktan sonra beni çağırarak bu medya kuruluşlarıyla konuşmayı bırakmamı söylediler, bu da bunun onlar üzerinde bir etkisi olduğu anlamına geliyor. Sıradan insanların ne desteği ne de parası var. Sadece dürüstlüğüm ve uluslararası medyanın ilgisi var.
Soru: Savaşa karşı olduğunuzu dile getirdiniz, yedi aylık çatışmanın ardından İranlılar durumu nasıl görüyor?
Cevap: Savaşları takip etmiş biri olarak ben savaşlara karşıyım. Bu benim kişisel fikrim. Bu savaşın ilk gününde [28 Şubat], İran'daki insanlar çok mutluydu, çünkü Trump'ın vadettiği yardımın gelmeye başladığına inanıyorlardı. Ayrıca liderin ölümü nedeniyle de...