Avrupa, Brezilya, Amerika Birleşik Devletleri ve Çin gibi başat tarımsal rakiplerinin karşısında her geçen gün daha fazla geride kalma riskiyle karşı karşıya bulunuyor. Üreticiler; yeni teknolojilere erişimde zorluklar, artan maliyetler ve üretimi karmaşıklaştıran iklim problemleriyle mücadele ediyor. Oxford Economics'in ekonomik analizini de içeren ve Bayer tarafından sipariş edilen bir rapora göre, 2011 ile 2023 yılları arasında Avrupa Birliği'nin (AB) mahsul üretimi yıllık sadece %0,1 oranında büyüme kaydederken, bu oran Brezilya'da %3,3, ABD'de ise %1 oldu. Raporda, yeni teknolojilerin entegrasyonuna yönelik kısıtlamaların bu farkı daha da açabileceği uyarısında bulunuluyor.
Avrupa Birliği'nde ortalama tarımsal üretim bir önceki on yıla kıyasla yalnızca %2 daha yüksek gerçekleşirken; bu artış ABD'de %16, Kanada'da %44 ve Brezilya'da %51 oranında oldu. 2011-2023 yılları arasında Çin, Kanada ve Hindistan %2 ile %3 arasında yıllık büyüme kaydederken, küresel ortalama %2 seviyesinde gerçekleşti. Birleşik Krallık'ta ise üretim neredeyse hiç büyüme göstermedi.
Bayer, Avrupalı çiftçilerin verimliliklerini artırmak adına yeni teknolojilere daha hızlı erişememesi durumunda bu aradaki farkın açılmaya devam edebileceği konusunda uyarıda bulundu. Şirket, bu sonuçlara ulaşmak için sekiz Avrupa pazarından 8000'den fazla tüketiciye yönelik anketler ve yaklaşık 90 çiftçiyle yapılan mülakatları içeren bir çalışma hazırlattı.
Tarım, Avrupa ekonomisinde önemli bir ağırlığa sahip. Oxford Economics verilerine göre, mahsul üretimi ve diğer sektörlerde yarattığı ekonomik faaliyet, Avrupa Birliği'nin gayri safi yurtiçi hasılasına (GSYH) 246 milyar euro, Birleşik Krallık'ınkine ise 5,7 milyar euro katkı sağlıyor.
Buna bir de iklim krizinden kaynaklanan problemler ekleniyor. Avrupa tarımında iklim olaylarının yol açtığı kayıplar ortalama yılda 17,4 milyar euroyu buluyor; bu rakam AB'nin tarımsal üretiminin %6,4'üne denk geliyor. 2050 yılına kadar bu kayıpların yıllık 24,8 milyar ile 28,9 milyar euro arasında bir seviyeye yükselebileceği öngörülüyor.
Bayer'in dikkat çektiği bir diğer sorun ise Avrupalı üreticilerin diğer ülkelere kıyasla daha az araca sahip olması. Diğer bölgelerdeki üreticiler daha geniş bir tohum çeşitliliğine, mahsul koruma ürünlerine ve dijital teknolojilere erişebilirken, Avrupa'da onay süreçleri genellikle daha uzun sürüyor ve bazı ürünler düzenleyici kısıtlamalar nedeniyle kullanımdan kalkıyor.
Bunun en net örneklerinden biri bitki koruma ürünlerinde görülüyor. 2000'li yılların başında Avrupa Birliği'nde onaylı 1000'den fazla aktif etken madde bulunurken, günümüzde bu sayı yaklaşık 420 civarında kalmış durumda. Son yedi yılda çiftçiler 92 aktif etken maddeye erişimini yitirdi ve aynı dönemde piyasaya sentetik kökenli yalnızca yeni bir madde eklendi.
Bayer'in tarım divizyonu Strateji ve Sürdürülebilirlik Direktörü Frank Terhorst, bu durumun üreticiler üzerinde yaratabileceği sonuçlara karşı uyarılarda bulundu. “AB ve Birleşik Krallık, giderek büyüyen bir direnç açığıyla karşı karşıya. Bu durumun önüne geçmek için tarım, Avrupa'nın özerkliği ve rekabet gücü açısından hayati stratejik bir sektör olarak ele alınmalıdır” ifadelerini kullandı.
Üst düzey yönetici ayrıca yeni teknolojilerin Avrupalı tarlalara daha hızlı ulaşması çağrısında bulunarak, “İnovasyonu yönetilmesi gereken bir risk değil, bir fırsat olarak benimsemek çok hayati önem taşıyor. Avrupa liderlik etme kapasitesine sahip ancak [metin burada sona ermektedir]” şeklinde konuştu.