Barrister Mahabubur Rahman: ABD Başkanı Donald Trump ile Başbakan Tariq Rahman ve eşi Dr. Jubaida Rahman'ın birlikte yer aldığı bir fotoğraf ciddi bir tartışma başlattı. Söz konusu fotoğraf, 3 Ekim'de Başbakanlık Ofisi ve Tariq Rahman'ın resmi Facebook sayfasında yüklendi. Bu kare, BM ziyareti sırasında bir etkinlikte çekilmişti. Yapay zeka çağında bu fotoğraf çeşitli şekillerde manipüle edilerek muhalefet kanadından bir propaganda kampanyası başlatıldı. Bu propagandanın arkasında ise sürgün edilen faşist Awami League ile mevcut muhalefet partisi Cemaat-i İslami'nin kalabalık bir grup militan ve destekçisi yer aldı. Birçok kişi durumu anlamadan alaycı bir yaklaşımla, faşist Sheikh Hasina ile kıyaslama yaparak Başbakan Tariq Rahman'ın bu fotoğrafını sorguladı. Ancak 4 Ekim'de ABD'nin Dakka Büyükelçiliği'nin resmi sayfasından Başbakan'ın bu fotoğrafını paylaşması, propagandacılara verilebilecek en net yanıt oldu.
Soru şu: Neden bu propaganda? Bütün bunların arkasındaki amaç ne? En büyük soru ise şu: Genç neslin öncülük ettiği böylesine büyük bir devrimle faşizmin yıkılmasının ardından, yeni Başbakan Tariq Rahman neden sürgün edilen Sheikh Hasina ile kıyaslanıyor? Cemaat-i İslami mensupları neden sürgün edilen Awami League ile birlik kurarak propaganda yürütüyor? Bütün bunların varacağı nokta neresi? Tariq Rahman'ı başarısız kılmak için bu kadar yoğun çaba sarf edenlerin arkasında kimler, hangi güçler var? Bu soruların yanıtlarını bulmak ne kadar elzemse, hükümetin ve siyasi bir parti olarak BNP'nin bu propagandayı engellemek adına daha ince politikalar ve stratejiler üretmesi de o kadar hayati önem taşımaktadır.
Esasen hükümet; Başbakan Tariq Rahman'ın sürgün edilen eski Başbakan Sheikh Hasina gibi olmadığını ve onu başarısız kılmanın Bangladeş devletini ile halkının refahını tehlikeye atacağını halka anlatmak için uygun bir zemin oluşturmalıdır. Yukarıda değindiğim konuyu üç bölümde analiz etmek istiyorum. Birincisi: Tariq Rahman neden sürgün edilen Sheikh Hasina ile kıyaslanmamalıdır? Bu hususta, 2013 yılında Sheikh Hasina'nın sahte bir Güney-Güney Ödülü aldığına dair yayılan haberi örnek vermek isterim. O yıl bir gazeteci olarak BM Genel Kurulu'na gitmiştim. ABD'ye varır varmaz, dönemin Bangladeş Başbakanı Sheikh Hasina'nın BM'den Güney-Güney Ödülü aldığını işittim.
Başbakanlık danışmanları düzenledikleri basın toplantısıyla durumu kamuoyuna duyurdular. Bangladeş'teki tüm gazetelerde bu haber manşetlerden verildi. Sheikh Hasina'yı tebrik etmek amacıyla Bangladeş'te 325 üyeli ulusal bir komitenin kurulduğu açıklandı. Bu sırada ABD'li kıdemli bir gazeteciden söz konusu haberin gerçeği yansıtmadığını öğrendim. Yaptığım araştırmalar sonucunda Başbakan Sheikh Hasina'nın ödül töreninde hazır bulunmadığı anlaşıldı. İsmi, ödül için yapılan ön elemelerde dahi yer almamıştı. İlgili yetkililerle yapılan röportajlar da dahil olmak üzere haber, o dönemki Amar Desh gazetesinin internet versiyonunda yayımlandı. Başlangıçta hiçbir gazete cesaret edip bu haberi yayımlayamamıştı. Manab Zamin online ve New Age gazeteleri daha sonra bu haberi takip ederek yayımladı. Ancak iş işten geçmiş, Bangladeş'teki gazetelerin büyük kısmı Sheikh Hasina'yı kutlayan özel ekler yayımlamıştı. Tabii ki daha sonra Awami League'in kendi web sitesinde yayımladığı bu konuyla ilgili tüm haberler ve tebrik mesajları kaldırıldı.
Buna karşılık, mevcut Başbakan Tariq Rahman'ın BM ziyaretinin Bangladeş medyasında pek fazla gürültü koparmadığı görülmüştür. Temmuz Devrimi sonrası kurulan bir hükümetin başbakanı olarak BM'yi ziyaret eden Tariq Rahman, ülkesinin çıkarlarını savunma noktasında oldukça kararlı ve net bir duruş sergilemiştir. Kendisi de medyada abartılı tezahüratları ve gürültüyü sevmemektedir. Üstelik Tariq Rahman'ın bu yaklaşımı, devlet mekanizması genelinde yaygınlaştırma çabasında olduğu bir devlet politikası haline gelmektedir. 'Ülke lideri', 'Devlet lideri', 'Efendi' gibi unvanların resmi olarak kullanılmasına karşı adımlar atmıştır. Esasen başlıkta bu yüzden Tariq Rahman'ın sürgün edilen Sheikh Hasina ile kıyaslanmaması gerektiğini yazdım. Tariq Rahman halkın içinden gelen 'vatansever' bir liderdir. Bunu attığı her adımda kanıtlamaktadır.