Kayıtlı öğelerinizin maksimum sayısına ulaştınız.
Daha fazla eklemek için kaydedilenler listenizden öğeleri kaldırın.
Hediye makalelerinizin tümünü kullandınız. Her ayın 1'inde 3 makale daha kullanılabilir olacaktır.
Şu anda yapay zeka hakkında ortaya çıkan ve her ikisi de giderek uç noktalara taşınan çok belirgin iki farklı anlatı var.
Bu tartışmanın içinde olmasanız bile, bu iki harfin her yerde karşınıza çıktığını fark etmek için uzman olmanıza gerek yok. Yapay zeka günlük haberlerde her gün anılıyor, iş toplantılarında gündeme getiriliyor, hükümet politikalarda yer alıyor ve sahne üstünde ya da kuliste tartışılmadığı bir iş konferansı neredeyse hiç kalmadı.
Bu konu hakkında ne düşündüğünüz, bu iki aşırı anlatıdan hangisine daha çok inanma eğiliminiz olduğuna bağlıdır.
Ölçeğin bir ucunda, yapay zeka ve robot teknolojisinin geniş çaplı benimsenmesinin devrim niteliğinde yeni bir dünya yaratmaya doğru ilerlediği olumlu vizyon yer alıyor. Bu anlatıya göre mal ve hizmetler dramatik ölçüde ucuzlayacak, herkes yüksek kaliteli sağlık hizmetine erişebilecek ve birçok insanın iş deneyimini oluşturan sıkıcı ve zaman alıcı işlerin çoğuna kölelik etme ihtiyacı azalacak.
Elon Musk buna "bolluk çağı" adını veriyor ve Jeff Bezos geçen hafta yapay zekanın yaygınlaşmasının muhtemel bir sonucunun ortalama bir insanın haftada sadece üç gün çalışması olacağını öngördü. Nvidia'dan Jensen Huang geçen ay The New York Times'a yapay zekanın işleri yok edeceği inancının bir yanılgı olduğunu, bunun yerine daha da fazla iş yaratacağını düşündüğünü söyledi.
Geleceğe yönelik bu görkemli vizyonlar, öncelikle bu teknoloji ütopyasını yaratan ve satan aynı teknoloji oligarkları tarafından yönlendiriliyor. Gizlilik, gerçek ve telif hakkı gibi can sıkıcı hakların sadece bu yolda kurban edilmesi gerekse bile, her şeyin onların fantezilerinde daha iyi olacağına inanmamızı istiyorlar.
Diğer uçta ise teknolojinin yok oluşa giden bir yolda olduğu konusunda bizi uyarmak için medya turları düzenleyen yapay zeka alarmistleri yer alıyor. Bu teknolojinin yakında kontrol edilemeyecek kadar güçlü bir hızla kendi kendini geliştirdiğini, bunun da siber saldırılara, büyük ölçekli dezenformasyona, otonom silahlara veya varlığımızı tehdit edecek biyo-mühendislik ürünü patojenlere makul bir şekilde yol açabileceğini söylüyorlar.
Yapay zeka güvenliğine ilişkin bu uyarıların birçoğu, çok ileri gittiklerine karar vermeden önce öncü laboratuvarlarda teknoloji üzerinde yıllar harcayan ihbarcı çalışanlardan geliyor. Eski bir Anthropic bilim insanı olan Evan Hubinger, yapay zekanın önümüzdeki on yıl içinde tüm insanlığın yok olmasına yol açma riskinin yüzde 10 civarında olduğuna dair kişisel tahminini açıkladıktan sonra geçen ay istifa etti.
Bu iki aşırı yapay zeka anlatısı – bolluk veya yok oluş – tam olarak kavranması zor kavramlardır. Bunlardan hangisine meylettiğiniz, bir yapay zeka laboratuvarı teknolojinin daha güçlü bir versiyonunu her piyasaya sürdüğünde heyecanlanıp heyecanlanmayacağınızı veya sadece aletlerini bırakıp durmalarını isteyip istemediğinizi belirleyecektir. Ancak öncelikle ABD ve Çin'deki bu kodların kaynaklarında anlamlı bir düzenleme işareti olmaksızın, hepimiz rahatsız edici bir şekilde onların insafına kalmış durumdayız.
Şu anda tarafımızda olan ama çok uzun süre kalmayacak bir şey var; o da zaman. Son zamanlardaki tüm gelişmelere rağmen, hâlâ teknolojinin sonucunu etkileyebileceğimiz aşamasındayız.
Önde gelen öncü laboratuvarlarda yerleşik güvenlik kontrolleri, devlet düzenlemesi ve hatta herkesin arayı kapatmasını sağlayacak gelişim için üzerinde anlaşmaya varılmış bir duraklama için hâlâ çok geç değil. Olası tüm sonuçları düşünmek, mevzuat oluşturmak ve tartışmak, uzlaşmalar üzerinde anlaşmak ve ne tür bir karar vermek için zamana ihtiyacımız var.