“Adalıların iradesini geçerli kılmak için ne gerekiyorsa her zaman yapacağız” dedi bu hafta Londra'da başbakan [not: haber metninde Andy Burnham başbakan olarak geçmektedir] yaptığı bir açıklamada; bu açıklama belki de hak ettiği kadar yankı uyandırmadı, çünkü sarf edilen bu sözler yorumlanandan çok daha fazlasını ifade ediyordu. “Ne gerekiyorsa yapmak” demek, diplomasinin sınırlarını zorlayan bir uyarı gibi bile duyulabilir. Açıkçası, Birleşik Krallık bu meseleyi fazlasıyla ciddiye aldı. Dahası Burnham, Britanyalı medyasına, BM'deki konuşmasının sertliğini açıkladığı Donald Trump ile yaptığı görüşmede çok net olduğunu anlattı; BM'de ada halkının iradesine her zaman saygı duyacaklarını söylemişti. Nitekim tüm kabinesi konuyu Avam Kamarası'nda ve medya organlarında göğüslemek için harekete geçişti.
Denizaşırı Topraklar Bakanı Uma Kumaran, milletvekilleri önünde yaptığı açıklamada, Arjantin Devlet Başkanı Javier Milei'nin “önümüzdeki yıl Arjantin'de yapılacak seçimler öncesinde Malvinas sakinlerini bir tür siyasi araç olarak kullanmaya çalıştığını” net bir şekilde belirtti. Yatırımcılara güven aşılamak ve İngiliz yasalarına göre ticari haklarının savunulacağını garanti etmek amacıyla, Arjantin tarafından Uluslararası Denizler Mahkemesi'nde başlatılan davanın bildiriminin “bir mahkeme hükmü olmadığı, takımada hükümeti tarafından verilen lisansları geçersiz kılmadığı ve faaliyetlerin durdurulmasını zorunlu kıldığı” açıklamasını yaptı. Ayrıca, Muhafazakârların sunduğu bir teklif de ele alındı; bu teklifte, Arjantin'in “güvenilmez ortak” olarak nitelendirilerek transpasifik serbest ticaret anlaşmasına ve OECD'ye katılımının engellenmesi için İngiliz konumunun kullanılması önerildi. Bu bağlamda, İngiltere Dışişleri Bakanı Ed Miliband, Arjantin'in meşru bir ticari faaliyet yürüten şirketlere ve kişilere yönelik bir gözdağı olarak gördüğü girişimlerini reddetti. “Yaptıkları şey kabul edilemez” dedi.
Görünen o ki İngilizler, ülkemiz tarafından atılan ilk diplomatik adımların Sea Lion Projesi'nin hukuki güvenliğine zarar verdiğini hissettiler. Şimdiye kadar Arjantin hükümetinin saldırısı bazı başarılar elde etti; bunların en önemlisi hukuki belirsizlik yaratmak oldu. Bu nedenle, petrol işinin altın çağını yaşadığı bir dönemde, ilgili şirketler olan Rockhooper ve Navitas Petroleum'un hisseleri sırasıyla Londra ve Tel Aviv borsalarında düştü. Bu durum, İngilizlerde endişe yarattı ve Ticaret Departmanı ile Dışişleri Bakanlığı'nın, Sea Lion Projesi kapsamındaki şirketlere ve hissedarlara, Birleşik Krallık şirketlerinin ve kişilerinin yabancı hukuki düzenlemelere uymaya zorlanmasını engelleyen Ticari Menfaatleri Koruma Yasası kapsamında güvence altına alacak bir eylem planını hayata geçireceklerini açıklamak zorunda kalmalarına yol açtı. Sadece bu adımla bile Rockhooper'ın Londra Borsası'ndaki düşüşünü bir nebze durdurmayı başardılar. Eylem ve tepki, işin hukuki uygulanabilirliği konusunda şüphelerin ortaya çıktığını gösterdi. Arjantin hanesine bir puan.
Ancak Birleşik Krallık'ın yapıp da Arjantin'in yapmadığı iki şey var. Birincisi, tüm İngiliz siyasetini tek bir stratejinin arkasında hizalamak, ikincisi ise kendi konumunu güçlendirmek için dost ülkelerle olan bağları pekiştirmek. Böylece, belirli bir anda, siyasi baskıyla hareket etmek gerekirse bunu bir bloka ait gücün kuvvetiyle yapabilecekler.