Hong Konglu lise öğrencisi Agastya Rekhi henüz 17 yaşında, ancak yaklaşık üç yıldır küçük çocuklara finans ve ekonomi dersleri veriyor.
Fiyatların, yatırımların ve ekonomik haberlerin günlük hayatlarını nasıl etkilediğini anlamakta zorlanan ailelerle gönüllü çalışmaları sırasında karşılaşması, ona bilgiye erişimin sorunun sadece bir kısmı olduğunu, bu bilginin nasıl aktarıldığının da bir o kadar önemli olduğunu gösterdi.
Bu yılki Hong Kong'un Ruhu Ödülleri'nde 'Gençliğin Ruhu Ödülü' finalistlerinden biri olan Rekhi, o günden bu yana finansal eğitim, basitleştirilmiş ekonomi haberleri ve küçük kuruluşlar için yapay zeka desteğini kapsayan öğrenci liderliğindeki üç projeyi hayata geçirdi.
14 yaşında, oyun ve sanat alanındaki ilgi alanlarını ekonomi, işletme ve finansal okuryazarlığı çocuklara öğretmek için kullanarak Launchpad'i başlattı. Rekhi, projenin Hong Kong, Hindistan ve Birleşik Krallık genelinde 215 öğrenciye ulaşarak yaklaşık 105 oturum gerçekleştirdiğini söyledi.
Derslerde ders kitaplarına güvenmek yerine, ekonomik kavramlar eğlenceli etkinliklere dönüştürülüyor.
Örneğin, Amerikalı ekolog Garrett Hardin tarafından ortak kaynakların aşırı kullanımının toplu yıkıma nasıl yol açtığını tanımlamak için ortaya atılan "ortak malların trajedisi" kavramı, çocukların yemek çubukları kullanarak bir tabak marshmallow'u paylaştığı bir oyun aracılığıyla öğretildi.
Bunun vasıtasıyla öğrenciler, kişisel çıkar uğruna çok fazla kaynak almanın diğer herkes için daha az ortak kaynak bırakıncaya kadar nasıl bir etki yarattığını öğrendiler.
Rekhi, bu girişimin amacının, özellikle evde para veya yatırım hakkında konuşulmayan ortamlarda büyüyen çocuklar için korkutucu gelebilecek kavramları daha tanıdık hale getirmek olduğunu belirtti.
Rekhi, "Finansal okuryazarlık genellikle imtiyazlı kişilerin ebeveynleriyle konuştuğu bir şey olarak görülüyor. Bu da halkın büyük bir kesimini desteksiz bırakıyor," dedi.
Ayrıca gençleri, spekülatif varlıklara para yatırmadan önce yatırımın temellerini ve riski anlamaya teşvik ediyor, aşırı kaldıraç ve kısa vadeli alım satımlara karşı uyarıyor.
İkinci bir proje olan The Bottom Line, yaklaşık iki yıl önce ekonomi ve finans haberlerini sade bir İngilizceyle açıklayan bir okul bülteni olarak başladı. Rekhi, eylül ayı itibarıyla 18 üyeli bir ekibe ulaştığını ve yaklaşık 23 ortak kuruluşun bunu ayda 6.500'den fazla okuyucuya dağıttığını belirtti.
Bu yayın aynı zamanda ona asıl hedef kitlesinin kim olduğunu yeniden sorgulama fırsatı verdi.
To Kwa Wan'daki bölünmüş dairelere yaptığı bir ziyarette Rekhi, artan hanehalkı maliyetleriyle başa çıkmaya çalışırken kızının Amerika Birleşik Devletleri'nde üniversiteye gitmesi için para biriktiren bir kadınla tanıştı. Kadın ağırlıklı olarak Kantonca konuştuğu için, arkadaşların araya girip tercüme etmesi gerekiyordu.
Rekhi, bu karşılaşmanın kendisine yalnızca İngilizce yayın yapmanın, erişilebilir ekonomik bilgiden en çok fayda sağlayabilecek insanları istemeden de olsa dışarıda bıraktığını fark ettirdiğini söyledi.
Bunun ardından Çince bir baskı çıkarılarak yerel okullar ve hayır kurumları aracılığıyla dağıtıldı.
Geçtiğimiz yıl, yapay zekaya (AI) ilgi duyan öğrencileri, teknolojiyi kendi başlarına benimseyecek kaynaklardan yoksun hayır kurumları ve küçük ve orta ölçekli işletmelerle buluşturan üçüncü girişimi Illuminet'i başlattı.
Öğrenciler, tam zamanlı teknik personel işe almak zorunda kalmadan yapay zekayı kullanabilmeleri için bu firmaların otomatik taslak hazırlama veya basit sohbet botları gibi araçlar kurmasına yardımcı oluyor. Rekhi, büyük şirketlerin yeni teknolojiyi kullanma kapasitesinin daha yüksek olduğunu, ancak küçük kuruluşların geride kalma riski taşıdığını belirtti.
Her ne kadar bu üç proje farklı şekillerde işlese de Rekhi bunları aynı soruna verilen yanıtlar olarak görüyor: ekonomik eşitsizlik. Launchpad, küçük öğrencileri finansal bilgiyle donatır...