Çinli askeri bilim insanları, sivil havacılık uçuş verilerini kullanarak elektronik harp birimlerini tanımlamaya yardımcı olabilecek bir algoritma geliştirdiklerini iddia ediyor.
Araştırmacılar, İran ile yaşanan çatışma sırasında İsrail yakınlarında konumlarını manipüle eden (spoofing) iki müdahale kaynağı tespit ettiklerini belirttiler.
Ekip, neden özellikle İsrail ordusuna odaklandıklarını açıklamadı.
Araştırmacılar, söz konusu iki birimin konumlarının Hayfa yakınlarında olduğunu tahmin ederken, rapor edilen konumlandırma hatalarının 10,9 kilometre ile 18,9 kilometre (6,7-11,7 mil) arasında değiştiğini kaydetti.
South China Morning Post, bu iddiaları bağımsız olarak doğrulayamadı.
Zhengzhou'daki Halk Kurtuluş Ordusu Bilgi Mühendisliği Üniversitesi'nden Du Lan ve ekibi tarafından yürütülen çalışma, 7 Ekim'de hakemli Journal of Geomatics Science and Technology dergisinde çevrimiçi olarak yayımlandı.
Araştırmacılar, ABD ve İsrail'in İran'a yönelik saldırısından bir gün öncesi olan 27 Şubat'tan 10 Nisan'a kadar olan dönemi kapsayan, açık kaynaklı sivil havacılık sistemlerinden elde edilen 43 günlük uçak takip verilerini analiz etti.
Elektronik müdahaleler, havacılık verilerinde uzak bir konuma ani sıçramalar veya normal bir uçuş rotasıyla tutarsız hareketler olarak kendini gösterebilir.
Ekibin algoritması, bu müdahalelerin kaynaklarının olası konumlarını tahmin etmek için anormal uçuş rotalarını kullandı.
Araştırmacılar, "Bu yöntem ek izleme ekipmanı gerektirmiyor, düşük maliyetli ve zamanında sonuç veriyor" diye yazdı.
Çalışma, "Sivil havacılık güvenliği ve denizaşırı çatışma bölgelerindeki sinyal bozucu müdahalelerin durum farkındalığı için kilit düzeyde teknik destek sağlıyor" şeklinde değerlendirildi.
Ekip, Akdeniz'de iki farklı bölge tespit etti. Yazarlar, "Hedef alan 1, kuzey İsrail'in büyük bir şehri olan Hayfa'nın yaklaşık 80 km kuzeybatısındayken, hedef alan 2 Gazze Şeridi'nin yaklaşık 30 km kuzeybatısındaydı. Her iki hedef alan da Akdeniz'de yer alıyordu" diye yazdı.
Araştırmacılar, hedeflenen unsurlar doğrudan doğrulanamasa da, farklı kalıpların farklı tipteki drone tehditlerine karşı koyma girişimlerini yansıtabileceğini öne sürdü.
Du ve ekibi, "Hedef alan 1'e karşılık gelen sinyal bozucu kaynağın, İran'ın Şahid-136 gibi sinyal bozmaya karşı bir miktar direnci olan ve daha karmaşık bir dinamik sinyal bozma stratejisi gerektiren uzun menzilli intihar dronlarıyla esas olarak mücadele ettiği çıkarımında bulunulmuştur" diye yazdı.
Araştırmacılar ayrıca, "Hedef alan 2'nin ise Gazze'deki gruplar ve Husi hareketi [Yemen'den] tarafından kullanılan, navigasyon sinyal bozmaya karşı direnci daha zayıf olan ve statik, tek noktalı bir sinyal bozma stratejisiyle bertaraf edilebilen düşük maliyetli, kısa menzilli dronlarla esas olarak mücadele ettiği tahmin edilmektedir" ifadelerine yer verdi.
Du ve ekibi, Otomatik Bağımlı Gözetim-Yayın (ADS-B) sisteminden halka açık uçak konum ve hız verilerini kullandılar.
Araştırmacılar ilk olarak, uçuş verilerinin manipüle edildiğinin olası göstergeleri olan hız eşiklerini kullanarak anormal rotaları taradı.
Ardından; veri hataları, uçak manevraları, alçak irtifa uçuşları ve açılıp kapanan müdahale kaynakları gibi faktörleri elemek için ek zaman, konum, irtifa ve operasyonel dönem kısıtlamaları uyguladılar.
Ekip, gelecekteki çalışmaların yöntemi sivil havacılığın ötesine taşımak için gemilerden gelen seyrüsefer verilerini de içereceğini belirtti.