Önümüzdeki 3 Kasım yapılacak ara seçimler son derece belirleyici. Bu özgün bir ifade değil, ancak yanlış da değil. Amerikan jargonundaki "midterms" (ara seçimler), Amerikan siyasi sisteminde ikiyüz yılı aşkın süredir var olan "checks and balances" (denge ve denetleme) mekanizmasının esası olduğu için her zaman çok önemlidir. Her başkanlık seçim döngüsünü, iki yıl sonra başkana indirilen önemli bir tokat takip eder. Ekonominin iyi, kötü veya orta halli gitmesinin bir önemi yoktur. Savaşlar veya krizler yaşanmış olsun ya da olmasın. Teorik olarak doğrudan hiçbir şey kaybetmeyen Yürütme organı, hesap verebilirlik ve dengeler tarihsel sürecinin bir parçası olarak cezalandırılır. 1906'dan bu yana sadece üç ara seçimde başkanın partisi sandalye kazanmıştır. Vatandaşlar valileri, kongre üyelerini, senatörleri seçer, ancak bunu her zaman Beyaz Saray'a dikilmiş bir gözle yaparlar.
Ancak bununla birlikte, bu seçimler özellikle belirleyicidir ve bunun nedeni de açıkça Donald Trump'tır. Bu aşamada Trump'ın, ülkenin tarihinde en çok iz bırakacak başkanlardan biri olduğu tartışmasızdır. Bir döneme, bir ayağa damgasını vuran devasa önemde bir figür. O, Washington, Lincoln, belki Roosevelt ile birlikte panteonun bir parçası olmak isterdi. Mount Rushmore'da ölümsüzleştirilmek. Ama egosunun ötesinde, kurumların yıkılması, iktidardaki altı yılında makamın itibarsızlaştırılması göz önüne alındığında, halihazırda bıraktığı izi reddetmek saçmalık olurdu. Gezegenin her yerine yayılmış kendine özgü bir siyaset yapma stili yarattı. Bir dil, bazı jestler, hatta memler. Onun dönüşümü devam ediyor ve ne olursa olsun, eylemlerinin ve tepkilerinin etkileri önümüzdeki on yıllara damgasını vuracak. Ve bu nedenle, yasama seçimlerinin sonucu daha da kritiktir.
Temsilciler Meclisi'nin 435 ve Senato'nun 35 Koltuğu Bu seçimlerde Temsilciler Meclisi'nin 435 koltuğu ve ölümleri doldurmak için yapılacak özel seçimler nedeniyle üçte birinden biraz fazlası olan Senato'nun 35 koltuğu tehlikede. Ülke çapında valiler ve eyalet yasama meclisleri de seçiliyor. Ancak her şeyden önce tehlikede olan, Kongre'nin ve zamanın kontrolüdür. Cumhuriyetçilerin her iki meclisteki çoğunluklarını kaybedip kaybetmeyecekleri veya Demokratların kısa süre önce imkansız görünen bir "sorpasso" (solamlama) başarısı elde edip edemeyecekleri görülüyor. Cumhuriyetçi kampanya emektarı siyasi analist Myra Adams, "Bunlar Amerikan siyasi tarihinin en olağanüstü ara seçimleri. Trump'taki büyük 'D' harfi Donald için değil, Drama için" diyor.
Yetkinin ilk iki yılı bir buldozer gibi geçti. Her iki meclisin de Cumhuriyetçilerin elinde olmasıyla Yürütme organı neredeyse hiç sürtüşme olmadan yasa çıkardı, atama yaptı ve baskı kurdu. Hakimler, düzenleyiciler ve üst düzey yetkililer Senato'dan neredeyse otomatize edilmiş bir prosedür gibi geçti ve yasama organı bir denetleme organından ziyade bir mühür gibi işlev gördü. Muhalefet, adına ne denirse denilsin, ilk 12 ayda var olamadı ve ancak o zamandan sonra Epstein davasında veya İran hakkında küçük zaferler elde etmeye başladı. Genel olarak, çok sayıda açıklama ve röportaj, iki büyük gösteri, sosyal ağlarda öfke ve bundan biraz fazlası, çünkü hiçbir kolu kontrol etmeyen biri kendi söylemini eyleme dönüştüremez. Siyasette insanı yıpratan iktidar değil, iktidara sahip olmamaktır. Göreve başlama gününden bu yana geçen 18 ayda, Başkan Trump ve Yönetimi bir...