Cilalı kemikten bir diş fırçası, sedef düğmeler, sofra takımı parçaları ve duvarların arasına gizlenmiş eski borular, Concordia'daki San Carlos Şatosu'nda korunan izler arasında yer alıyor. Bu unsurlar, 19. yüzyılın sonlarının en özgül konutlarından birinde yaşamın nasıl olduğunu yeniden kurmaya yardımcı oluyor. Ancak mekân bir başka hikâyeyi daha barındırıyor: Antoine de Saint-Exupéry'nin daha sonra edebiyata dönüştürdüğü Arjantin'deki olaylardan biri burada gerçekleşti. 2012 yılında başlatılan arkeolojik araştırmalar, günlük nesnelerin, eski su sirkülasyon sistemlerinin ve yapının nasıl işlediğine dair diğer kanıtların tanınmasını sağladı. On yıllar önce, 1929'da havacı yakınlarda acil iniş yapmış ve şatoda yaşayan, bir tilki, bir gelincik, bir maymun ve bir arı oğuluyla birlikte kalan Suzanne ve Edda Fuchs Valon kardeşlerle tanışmıştı. O deneyim daha sonra yazıksal eserlerinde yeniden ortaya çıktı ve bazı unsurlar ile Küçük Prens'in evreni arasındaki benzerlikler nedeniyle San Carlos, zamanla roman için olası bir ilham kaynağı olarak işaret edildi. Bununla birlikte, kitabın orada doğduğunu veya karakterlerinden ya da sembollerinden her birinin Concordia'daki o olayda doğrudan bir kökene sahip olduğunu teyit etmeye olanak tanıyan hiçbir kanıt bulunmamaktadır.
San Carlos Şatosu kalıntılarının sakladığı izler. Arkeolojik araştırma, rezidansın nasıl çalıştığını ve orada yaşayanların hayatının nasıl olduğunu yeniden kurmaya yardımcı olan unsurların tanımlanmasını sağladı. San Carlos Parkı müdürü Silvina Molina, "2012 yılında başlatılan arkeolojik araştırma çalışmaları, binanın günlük yaşamını kurtarmak için çok önemliydi. Örneğin, tuğla ve çimento ile inşa edilmiş kanalizasyonlar ve duvarların içine gömülmüş kanallar gibi eski su sirkülasyon sistemlerinin kalıntılarını -bunlardan bazıları tur sırasında hala tanınabilir- tanımlamamıza izin verdi" diye açıklıyor.
Eski ahırlar alanında bulunan ve halihazırda Yorumlama Merkezine dönüştürülen nesneler arasında sedef düğmeler, sofra takımı parçaları, Bitter Secrestat şişeleri, demir bir ütü, lamba pandantifi ve cilalı kemikten bir diş fırçası yer alıyor. Molina, "Şatoda bulunan 'hazineler'den bahsetmekten ziyade, günlük yaşamın küçük maddi izlerinden bahsetmeyi tercih ediyoruz. Her bir parça bize bu rezidansın nasıl işlediği ve içinde yaşandığı dönem hakkında bilgi veriyor" diye ekliyor.
Demachy'lerin ikametgâhından 1938'deki yangına. Binanın tarihi, Fransız sanayici Édouard Demachy'nin Concordia'da tuzlama tesisi, konserve, mum ve sabun fabrikaları geliştirmek için satın aldığı araziler üzerinde 1200 m²'lik bir konut inşa ettirmesiyle 1886 yılında başladı. Proje Fransa'dan getirilen planlara dayanarak gerçekleştirildi. Molina, "San Carlos Şatosu, 19. yüzyılın sonlarındaki Concordia için olağanüstü modern bir yapıydı; ithal malzemeler ve unsurlar, İngiltere'den gelen demirler, Almanya'dan ahşaplar, İtalyan mermeri, Fransız camları ve kadifeleri ile inşa edilmişti. Ayrıca gaz aydınlatması, musluk suyu, portatif sıhhi tesisat ve ısıtma sistemlerine sahipti" diye açıklıyor.
Mutfak ana binadan ayrıydı ve şu anda Botanik Bahçesi'nin bulunduğu sektörde, yaklaşık 260 metre uzaklıkta yer alıyordu. "Geleneksel açıklama, Madame Demachy'nin mutfak kokularından kaçınmak istediği yönündeydi