Pablo Fiuza, 1800'den fazla şirketi bünyesinde barındıran ve diğer birçok endüstri gibi yapay zekanın (veya Donald Trump'ın adlandırmasını tercih ettiği şekliyle süper zekanın) etkisinden nasibini alan Arjantin Yazılım Endüstrisi Odası'nın (eski adıyla CESSI olarak bilinen) başkanıdır. Her yıl sektörün en iyilerini Sadosky Ödülleri ile kutluyorlar, ancak aynı zamanda bu bağlamlar sektörün içinde bulunduğu durumu değerlendirmek için de bir fırsat sunuyor. Yazılım, son yıllarda ülkede istihdamın en çok arttığı, medyanın üzerinde maaşlar sunan, büyük potansiyele sahip ancak aynı zamanda bu büyümenin sürdürülüp sürdürülemeyeceğine dair mantıklı bir belirsizlik barındıran sektörlerden biridir. Dahası, bu süper zeka çağında.
-Yetenek açığı eskisi gibi devam ediyor mu yoksa yapay zeka zaten bazı değişiklikler getirdi mi? -Genellikle her yıl endüstri rakamları artar; toplamda 6.000 istihdamımız var. Bu yılın ilk çeyreğinde bu büyüme durdu, 800 azaldı ve geçen hafta açıklanan ikinci çeyrekte ise 500 arttı. Temel olarak gördüğümüz şey, yılın ilk altı ayında istihdamın durgunlaşmasıdır. Bu durum açıkça ülkenin genel durumuyla biraz ilgili -toparlanamayan sektörler var ve bu durum sektörü etkiliyor- ancak aynı zamanda "Hey, dur bir dakika, profiller değişiyor" şeklindeki bu duraklamayla da ilgilidir. Eskiden programcılık alanında yaptığımız o ilk işe alımlar dönemi sona erdi; her şeyden önce artık yarı kıdemli (semi-senior) seviyeden yukarıda profillere sahip insanlara ihtiyacımız var. Kısa süre önce bir anket yaptık ve gördüğümüz şey yetenek ihtiyacının ortadan kalkmadığı, ancak ihtiyaç duyduğumuz istihdam türünün yön değiştirdiği yönündedir.
"Neden biraz daha fazla yapay zeka uygulamıyorsunuz?" diye sorduğunuzda, büyük bir yüzde, neredeyse %40'ı, bunu yapacak kaynaka veya bilgiye sahip olmadığını söylüyor.
-Yani geçmişte neye ihtiyacınızı bildiğiniz ancak bulamadığınız dönemin aksine, artık zorluk bu profillerin bu yeni çerçeveye uyum sağlayamaması mı? -Çünkü artık sadece kod yazmayan bir profile ihtiyacınız var, bu yüzden biraz daha zor. Çözümün tamamını bilen, iş, çözüm ve mimari düzeyinde düşünmeye başlayan bir profile ihtiyacınız var. Aracı bilmeniz ve üstüne çözüm hakkında biraz daha geniş bir vizyona sahip olmanız gerekiyor, bu da daha zor, o kadar basit değil. Bugün, sadece dili değil, mimariyi ve hatta çalışacağı iş kolunu bile kapsayan daha makro bir vizyona sahip, muhtemelen üniversiteden gelmesi gereken, daha donanımlı bir kişiye ihtiyacınız var. Tabii ki yapay zeka araçlarının nasıl çalıştığını da bilmeli, ancak sadece Python veya Claude öğrenmek artık yetmiyor.
-Bu durum özellikle en gençleri, yani junior'ları mı vuruyor? -Endüstrimiz her zaman, bu yaptığımız programcılık kurslarıyla birlikte, çoğunlukla ilk işi olan insanları işe alan bir yapıya sahip olmuştur, gerçek budur. Bugün bu artık yaşanmıyor: O junior'a, yani yeni başlayana sektöre girmek daha zor geliyor. Sektöre girmek isteyen kişinin, iki yıl önce ihtiyaç duyduğundan çok daha fazla bilgiye sahip olması gerekiyor.
-Eskiden şirketler üniversite veya lise bitmeden umutsuzca junior aramak için dışarı çıkardı... -Üniversiteyle yaşadığımız sorun tam olarak buydu: Bize "Bana insan yetiştirmeni istiyorsun ve ikinci sınıftayken onları [işten] alıp götürüyorsun" diyorlardı.