Perth'ün sakin bir banliyö sokağında saat gecenin üçüdür ve Debra*, saatlerdir kan donduran çığlıkları dinleyerek uyanık yatmaktadır.
Dil oldukça küfürlüdür ve kamerasımücadelenin en şiddetli anlarını kaydetmektedir. Sosyal konutlarının önünde duran bir kadın, elektrikli scooter üzerindeki bir adama bağırmaktadır. Adamın iddiaya göre sosyal medya platformu Snapchat üzerinden müstehcen eylemlerde bulunduğu ve kadının bundan rahatsız olduğu anlaşılmaktadır.
Bu, Debra'nın hafta içi bir gece saat 3.20'de dinlemek zorunda kaldığı ve kesinlikle münferit bir olay olmadığını söylediği konuşmalardan sadece biridir.
Debra ve eşi Tim*, Perth şehir merkezine yaklaşık 10 dakika mesafede ve Swan Nehri yakınlarındaki Rivervale banliyösünde yaşamaktadır. Banliyö, son zamanlarda işletme sahiplerinin yerel alışok caddesindeki sürekli anti-sosyal davranışlar ve aksaklıklar hakkında eyalet hükümetine başvurmak üzere bir araya gelmesinin ardından dikkatleri üzerine çekmiştir.
Topluluk, banliyödeki denetimsiz ve desteklenmeyen sosyal konutlar nedeniyle yaşadıkları sorunları açıklamak üzere Konut Departmanı, Topluluklar ve Batı Avustralya (WA) Polisi dahil olmak üzere ilgili kurumlarla bir araya gelme talebinde bulunmuştur.
Debra ve Tim, Rivervale'de sosyal konutlarla yan yana yaşamaktan hiçbir şikayetleri olmadığını defalarca vurgulayan ancak birçok kiracının, mahallelerinde huzur içinde yaşamalarını sağlayabilecek eyalet hükümeti hizmetleri tarafından yüzüstü bırakıldığını ve terk edildiğini söyleyen sakinler arasında yer almaktadır.
Çift, Rivervale'deki evlerinin karşısındaki mülkte yaşayan sosyal konut kiracılarının sürekli değiştiğini görmektedir. Sorunların yalnızca yaklaşık üç yıl önce yeni bir kiracının taşınmasıyla baş gösterdiğini belirtmektedirler.
Yıllar geçtikçe sorunlar tırmanmıştır. Debra ve Tim'in elinde sokaklarda kavga eden insanların, balaklavalı gençlerin elektrikli scooter'larla dolaştığının ve açık alanda uyuşturucu ticaretinin görüldüğü saatlerce CCTV (güvenlik kamerası) kaydı bulunmaktadır.
Debra'ya göre en rahatsız edici olanı ise okul döneminde evde bulunan düzinelerce çocukla karşılaşmaktır. Bir güvenlik kamerası görüntüsünde, bezli bir yürümeye başlayan çocuğun tamamen gözetimsiz bir şekilde sokakta gezindiği sırada iki kadının birbirine bağırdığı görülmektedir.
Debra, belediyenin güvenlik aracının artık kendi sokaklarından geçmediğini belirtmektedir. Araçlarına taş atıldığını ve buranın kendileri için çok güvensiz olduğunu söyleyen polislerin de aynı adrese geceler boyu gelmekten bıktığını ifade etmektedirler.
Emeklilik yıllarında olan Debra, dışarı çıkması gerektiğinde eşinin kendisine arabaya kadar eşlik etmesini sağladığını söylemektedir.
"Torunlarımız var... ve onları buraya getiremiyoruz. Bağırmalardan, küfürlerden, insanların birbirini hırpalamasından travma geçirdiler - bu yüzden onları buraya getiremiyoruz. Kapının önünde oynamalarına izin veremiyoruz" diyor.
"Uykumuz berbat. Her hafta yaşanıyor ve geçen hafta [bizi] dört kez [uykusuz bıraktılar]. Polis de sürekli burada."
Eşi Tim, komşularının da korku içinde yaşadığını belirtiyor.
"[Bir komşu] bu evden iki genç adamı alet shed'inden (kulübesinden) elektrikli aletleri taşırlarken yakaladı" diyor.
"Ona hakaret ettiler ve sokağa yukarı o eve yürümeden önce onu dövmekle tehdit ettiler.
"Ona 'Geri döneceğiz' dediler. Çok korkmuştu. Bizi aradı, hemen yanına gittik ve ona destek olacağımızı ama durumu bildirmesi gerektiğini söyledik. Ancak [Konut Departmanı], 'Bunun bizimle bir ilgisi yok' diyerek polisi araması gerektiğini söyledi."
Debra, son üç yıl içinde çiftin Batı Avustralya Konut ve Bayındırlık Bakanlığı'nın sorunlu kiracılar ekibine 60'tan fazla şikayette bulunduğunu tahmin etmektedir. Bunlardan sadece bir düzineden biraz fazlası doğrulanmış ve yalnızca birkaçı...