Simon Wiesenthal Merkezi (SWC) tarafından Çarşamba günü yayımlanan bir rapora göre, Batı siyasi yelpazesindeki antisemitizm ve İsrail karşıtı söylemler, Amerikan kurumlarına olan güveni aşındırmak ve ideolojik bölünmeler arasında ittifaklar kurmak amacıyla tasarlanan onlarca yıllık bir İran etki kampanyası tarafından güçlendiriliyor.
“Batı Zihinlerine Savaş: İran'ın Batı'yı Bölmek İçin Yürüttüğü 30 Yıllık Kampanya” başlıklı raporda, İslam Cumhuriyeti'nin Batı'ya karşı ideolojik “yumuşak savaşı”nda antisemitizmi silaha dönüştürdüğü, anti-Amerikan ve anti-İsrail söylemini yaymak için milliyetçiliği, dini anlatıları ve anti-emperyalizmi sömürdüğü savunuldu.
Raporda, özellikle on yıllardır uygulanan yaptırımlar altında Amerikan askeri gücüyle boy ölçüşemeyen İran'ın bunun yerine Batı'nın toplumsal uyumunu ve demokratik kurumlara olan güvenini altüst etmeye odaklandığı belirtildi.
Antisemitizm İslam Devrimi'nden öncesine dayanıyor, ancak SWC bunun İran'a ideolojik sınırları aşan bir anlatı sağladığını savundu. İslam Devrim Muhafızları Ordusu (IRGC), İran'ı Deccal'e karşı bir müttefik, Batı hegemonyasına direnen anti-emperyalist bir güç veya sözde Yahudi ve İsrail manipülasyonuna karşı çıkan milliyetçilik yanlısı bir ortak olarak sunarak bunu istismar etti.
Raporda, İran'ın Yahudi kontrolüne ilişkin iddiaların Amerikan dış politikası üzerindeki etkisini ana akım haline getirmeye yardımcı olduğu ve bu tür anlatıların İran'ın sürekli katılımı olmadan yayılmasına izin verdiği belirtildi. Bu stratejiyi ilk olarak Sovyetlerde geliştirilen yöntemlere benzetti.
İran etki kampanyalarını izlemek için NARINT'i kullanan SWC, amacın sadece yanlış bilgi yaymak olmadığını, aynı zamanda hedef kitlelerin olayları nasıl yorumladığını, suçu kime atacağını ve düşmanları nasıl belirleyeceğini şekillendirmek olduğunu tespit etti. Raporda, Siyonist komplo, Yahudi finansal kontrolü veya İsrail'in ABD dış politikasını manipüle ettiği yönündeki anlatıların bir kez yerleştikten sonra geleneksel gerçeği kontrol etme yöntemlerine karşı dirençli hale gelebileceği savunuldu.
İran bu anlatıları farklı kitlelere göre uyarlıyor. Dindar Hristiyanlar arasında, jeopolitik çatışmaları Deccal'e karşı savaşlar olarak çerçevelemek için kıyamet dilinden ve kutsal kitap kehanetlerinden yararlanıyor; böylece Hristiyan-Müslüman dini yakınlaşmasını üretmeyi ve ABD'nin İsrail'e verdiği desteğin temelini oluşturan Yahudi-Hristiyan yakınlığı algısını zayıflatmayı umuyor.
Raporda, Rusya'nın 2012'de Suriye'ye müdahalesinden önce Aynorozlu (Athonite) keşiştere danışan Rus siyaset felsefecisi Aleksandr Dugin'den alıntı yapıldı. Rapora göre keşişler, Moskova'nın iç savaşa katılımını Deccal'e karşı “son savaşın” bir parçası olarak teşvik etti. Dugin daha sonra Rusya ve İran'ın, Batı ve İslam terminolojisinde Deccal ile ilişkilendirilen kavram tarafından istendiği iddia edilen yıkımdan Suriye'yi kurtardığını belirtti.
İran ayrıca diğer toplumlardaki şikayetleri de istismar etmeye çalıştı. Raporda, Amerika Birleşik Devletleri'ne düşman ülkeleri ziyaret eden tanınmış bir antisemit olan İslam Milleti (Nation of Islam) lideri Louis Farrakhan'ın Ocak 1996'daki “Dünya Dostluk Turu” vurgulandı. SWC, İran'ın Pan-Afrikan şikayetlerinden yararlanma fırsatını fark ettiğini ve kendisini "mustad'afin" yani ezilenlerin ve mülksüzleştirilenlerin savunucusu olarak sunduğunu belirtti.
Örneğin Şubat 2001'de Tahran, BM Irkçılığa Karşı Dünya Konferansı için Tahran Deklarasyonu ile sonuçlanan bölgesel bir hazırlık toplantısına ev sahipliği yaptı. Bildiride İsrail, “yeni tür bir apartheid, insanlığa karşı bir suç, bir soykırım biçimi ve uluslararası barış ve güvenlik için ciddi bir tehdit” işlemekle suçlandı.