Global News'ü Instagram veya Facebook üzerinden alıyorsanız, bu durum değişecek. Bizimle nasıl iletişim kurmaya devam edebileceğinizi öğrenin.
Tracy Slaney, emeklilik sonrası hayatını hayal ettiğinde, eşiyle birlikte dünyayı gezdiklerini gözünde canlandırdığını söylüyor. Ancak Kanada'daki pek çok bakım veren gibi o da sevdiklerine bakmanın maliyeti yüzünden planlarını ertelemek zorunda kalmış.
"Bir zamanlar sahip olduğum o emeklilik planları artık yok. Mahvoldular," diyor.
2014 yılında, babasına son evre kanser teşhisi konulmasının ardından onun bakımını üstlenmiş. Babasının vefatından günler sonra ise annesine demans teşhisi konmuş. Slaney, annesi 2019'da hayatını kaybedene kadar onun bakımını üstlenen kişi olmuş.
2020 Sevgililer Günü'nde, eşine 4. evre kolorektal kanser teşhisi konduğunu öğrenmiş. Vaktinin, enerjisinin ve finansal kaynaklarının çoğunu, bu yılın nisan ayında hayatını kaybedene kadar ona bakmak için harcamış.
"Arka arkaya 12 yıldır bakım veriyorum," diyor.
Finans firması Edward Jones tarafından hazırlanan yeni bir rapor, Kanada'daki bakım verenlerin finansal açıdan sıkışmış hissettiğini ortaya koydu. 65 yaş üstü yakınlarına bakan Kanadalıların yediden fazlası, bakım için binlerce dolar harcayarak aynı zamanda finansal destek de sağlıyor.
Raporda, bu bakım verenlerin "tasarruflarını azaltabileceği veya durdurabileceği ya da emeklilik dışı tasarruflarına başvurabileceği" belirtiliyor.
Raporda ayrıca, "Ayrıca emeklilik katkı paylarını azaltabilirler ve hatta emeklilik hesaplarından borç alabilirler veya bu hesaplardan para çekebilirler" deniyor.
Edward Jones'ta direktör ve finansal planlamacı olan ve aynı zamanda bir bakım veren Tracey McLennan, dokuzdan fazla kişinin sevdiklerine bakmak için kendi ceplerinden para harcadığını söyledi.
McLennan, "Daha da çarpıcı olanı, yaklaşık yüzde 83'ünün yaşam tarzlarında en az bir etki olduğunu bize söylüyor olması. Ya taşınıyorlar, ya baktıkları kişilerin yerini değiştiriyorlar, ya kendi masraflarını değiştiriyorlar ya da yaşam tarzları etkileniyor" dedi.
Ankete katılan bakım verenlerin yarısından fazlası (yüzde 54), iki nesil arasında "sandviç" durumunda kaldıklarını, yani bir başka yakına bakmanın yanı sıra destek oldukları çocukları da olduğunu belirtti.
Bakım verilen kişi çoğunlukla (yüzde 63 oranında) bir ebeveyn. Ancak büyükanne/büyükbabalar (yüzde 10), eşler (yüzde 9), kayınvalideler/kayınpederler (yüzde 9) veya bir arkadaş, kardeş ya da başka bir akraba (yüzde 9) da olabiliyorlar.
Bakım verilen kişinin bakım verene geri ödeme yapamadığı durumlarda, bakım verenler yılda ortalama 10.190 dolar harcamak zorunda kalıyor.
Slaney, sağlık sigortası olsa bile masrafların katlandığını söylüyor.
"Sigorta planı olsa bile karşılanmayan ilaçlar vardı. Karşılanmayan tıbbi malzemeler vardı. Seyahat masrafları var. Benim orada olamadığım zamanlarda bakıcı destek çalışanımız olması gerekiyordu. Bu çok maliyetli," diyor.
Babasına kanser teşhisi konduğunda 38 yaşında olan Slaney, onu takip eden on yıl boyunca terfilerden vazgeçtiğini, işten kaçırdığı saatleri ve bakıma ihtiyacı olan sevdikleriyle vakit geçirdiğini belirtti.
"O noktada kariyerimin zirvesindeydim," diyor.
Slaney sözlerini şöyle sürdürdü: "Temelde her şeyimizi kaybettik. İki arabamız vardı, tasarruflarımız vardı, her şeyimiz vardı. Ne yazık ki hiç kimse tek bir gelire düşmek ve işten izin almak gibi bu tür bir senaryoya hazırlıklı değil."
Kanada Bakım Mükemmelliği Merkezi CEO'su Liv Mendelsohn, sevdiklerine bakmak için işten izin alan Kanadalıların bunun için "iki kez cezalandırıldığını" söyledi.
"İş gücünden ayrıldığınız için cezalandırılıyorsunuz, terfilerden mahrum kalıyorsunuz, ancak...'