Yıkıcı depremlerden sadece altı ay sonra Volosto'yu yas tutan 13 Ekim 1955'teki ölümcül sel felaketinin üzerinden 71 yıl geçti. Magnesia Eyaleti Genel Arşivi'nden Annita Prassa'nın 14 Ekim 2026 Çarşamba günü ERT Volos'ta yaptığı röportajın merkezinde insan kayıpları, şok edici görüntüler ve yeniden inşa edilmeye çalışan bir şehrin sonuçları yer alıyordu. Anlattığı anlar trajikti; Volos şehrine damgasını vuran sel. Sel baskınları, sismolektoların kampları ve unutulmayan tarih.
13 Ekim 1955, Volos tarihinin en trajik günlerinden biri olarak kaldı. Sağanak yağmur nehirlerin taşmasına neden olurken, hızla akan sular evleri, ek binaları ve derme çatma barınakları süpürüp götürdü. Tarihi raporlara göre 18 yol sel sularına dönüşürken, trafik de yaklaşık 2 saat süreyle durduruldu. Annita Prassa özellikle dönemin gazetelerinin insanlık trajedisinin büyüklüğünü yansıtan açıklamalarına odaklandı. "O zamanın yayınları tüyler ürpertici" dedi. "Evler yıkıldı, malzemeler taşındı, insanlar taşındı, aile üyelerinin gözlerinin önünde kaybolduğunu gördüler. O dönemin gazete sahneleri gerçekten tüyler ürpertici" diye anlattı. En yaygın tarihsel sayım 27 ölü ve 23 yaralıdır. Ancak diğer tarihi ve bilimsel kayıtlar ölü sayısını 36 olarak gösteriyor ve kayıtlar arasındaki tutarsızlık tam olarak açıklığa kavuşturulamadı.
Sel, 19 Nisan 1955'teki şiddetli depremin etkisinden henüz kurtulamayan bir şehri vurdu. Deprem Planlama ve Koruma Ajansı'na göre depremde bir kişi öldü, 41 kişi yaralandı ve geniş alanda 10.000'den fazla bina hasar gördü. Sel bastığında birçok Volialı hâlâ çadırlarda ve geçici barakalarda yaşıyordu. Annita Prassa, "Nisan 55'te meydana gelen çok yıkıcı depremden sonra, deyim yerindeyse, serbest atıştı" diye altını çizdi. Kendisinin açıkladığı gibi, sismologların kampları önceki felaketlerden geriye kalanları da alıp götüren hızla akan sular ve çamurla karşı karşıyaydı. Durumu özellikle acı verici olarak nitelendirdi, çünkü bölge sakinleri zaten İşgal'in, İç Savaş'ın ve depremlerin sonuçlarını yaşamıştı.
Devlet Genel Arşivi temsilcisi, yazar ve araştırmacı Yiannis Mougoyannis'in "Makrinitsa Peliou" Yayınları tarafından 1999 yılında basılan ve felaketin kişisel deneyimler üzerinden anlatıldığı "Horis surdina: Otobiyografik kayıtlar" adlı kitabına özel bir atıf yaptı. Röportajında aktardığı ilgili anlatımda jasper evlerin, çadırların ve barakaların çöktüğünden, aynı zamanda yarım metre yüksekliğe ulaşan çamurdan da bahsediliyor. Kitapta anlatılan, nesnelerin ve hayvanların sular tarafından sürüklendiği görüntüyü aktaran Annita Prassa, "Yollarda evler görülebiliyordu" dedi. Ayrıca Zimeris'in, eski şehrin değerli görüntülerinin ve 1950'li yılların felaketlerinin kurtarıldığı önemli fotoğraf çalışmasından da bahsetti.
Röportajın daha az bilinen tarihi bilgilerinden biri Volos'tan geçen derelerin oluşumuyla ilgiliydi. Annita Prassa yatakların öyle olduğunu hatırlattı