Her soyadı kendi hikayesini taşır ama bazıları onbinlerce insanı taşır. Bazı kültürlerde soyadları ebeveynlerin isimlerinden veya evlilik yoluyla birleştirilirken, bölgemizde tanınabilir bir gelenekler ve kökenler ağı oluştururlar. Sırbistan'daki Nüfus Sayımından elde edilen veriler, hangi soyadlarının günlük hayata hakim olduğunu açıkça gösteriyor, ancak çok az kişi soyadlarının kalıcılığının aslında 19. yüzyıldan kalma belirli bir kararın sonucu olduğunu biliyor. Jovanović en yaygın soyadıdır ve Cumhuriyet İstatistik Enstitüsü verilerine göre yaklaşık 130.000 vatandaş tarafından kullanılmaktadır. Ancak soyadları her yerde sadece aile yadigarı değildir. Bazı ülkelerde ebeveynlerin ismine göre oluşturulurken, bazılarında çocuklara iki soyadı verilirken, bazı ülkelerde eşlerin yasal olarak aynı soyadına sahip olması bekleniyor.
2022 Nüfus Sayımı verilerine göre en yaygın soyadı Jovanović olurken, onu Petrović ve Nikolić takip ederken, ilk on sıranın geri kalanında yine çok aşina olduğumuz soyadları yer alıyor. Bunlar Sırbistan'daki en yaygın on soyadı: Aynı kaynağa göre Sırbistan'da 130.000 civarında Jovanoviç, 100.000'e yakın Petrović ve 90.000 civarında Nikolić yaşıyor. Bu, çok sayıda sakinde yalnızca bu üç soyadının göründüğü anlamına gelir, bu da onları özellikle günlük yaşamda tanınabilir kılar. Veriler Mart 2024'te yayınlandı ve 2022 Nüfus, Hanehalkı ve Konut Sayımı sonuçlarına atıfta bulunuyor. Bu nedenle bunların düzenli olarak güncellenen yıllık istatistikler olarak değil, söz konusu nüfus sayımına göre resmi bir kesit olarak görülmesi gerekir. Sırbistan'da soyadları ne zaman kalıcı hale geldi?
Günümüzde soyadımızı ebeveynlerimizden alıp çocuklarımıza aktarmamız oldukça normaldir. Ancak geçmişte durum her zaman böyle değildi. Sırbistan Prensliği'nde soyadları mutlaka nesilden nesile aynı kalmıyordu, ancak babanın veya başka bir aile atasının ismine bağlı olarak değişebiliyordu. Bugünkü sisteme doğru önemli bir adım Prens Aleksandar Karađorđević döneminde atıldı. 31 Ocak 1851 tarihli emir, ailelerdeki soyadlarının kalıcı olarak tesis edilmesini ve devlet, dini, okul ve askeri makamların resmi belgelerde bu isimleri kullanmasını şart koşuyordu. Bunun nedeni pratikti; kalıcı soyadlar nüfus, aile ve mülk kayıtlarının tutulmasını kolaylaştırıyordu. Tarihi belgede daha önce soyadlarının değiştirildiği, bunun da idari işleri zorlaştırdığı belirtiliyor. Ancak bu, 1851'den önce Sırbistan'da insanların soyadının olmadığı anlamına gelmiyor. Aradaki fark, bugünkü anlamda her zaman kalıcı ve kalıtsal olmamalarıdır.
Bu kitap, Sırpça'nın "Porijeklo" adlı kitabının bir kopyası ve yeni bir transkripsiyonla, 1853'te yeni bir belge olarak kabul edildi. Bizi takip edin: ViberFacebookInstagramXGoogle NewsYouTubeTikTok "Nezavisne novina" portalından metnin bir kısmının (makalenin %20'sine kadar veya maksimum 250 kelimeye kadar) alıntılanmasına, kaynağın zorunlu olarak belirtilmesi ve orijinal metne açıkça görünür ve yeterli bağlantı verilmesi koşuluyla özel izin alınmadan izin verilir. Metnin tamamının veya büyük bir kısmının iletilmesi veya kopyalanması, fotoğraf ve video içeriğinin indirilmesi yalnızca editörlerin önceden yazılı izni ile mümkündür. Ayrıntılı kurallar Telif Hakkı Politikasında mevcuttur.