Yaklaşık elli yıldır ABD'nin Tayvan politikası, potansiyel bir Tayvan çatışmasına askeri müdahalede bulunup bulunmayacağını açıklamayarak stratejik belirsizliğe odaklandı. Taipei'nin resmi olarak bağımsızlığını ilan etmesini engellerken Pekin'i güç kullanmaktan caydırmak için tasarlanan bu politikaya, Amerika'nın dünyadaki rolüne ilişkin daha geniş bir tartışmanın, ABD askeri gücü üzerindeki artan kısıtlamaların ve Çin'in askeri yükselişinin yol açtığı değişen bölgesel güç dengesinin ortasında gerçekçi ABD stratejistleri tarafından meydan okunuyor. Küçük bir grup gerçekçi ABD'li stratejist, Çin ana karası ile ABD arasında yıkıcı bir savaş olasılığını önlemek için ABD'nin Tayvan'a askeri müdahaleyi dışlaması için baskı yapıyor. Uzmanlar, bu fikrin hâlâ bir azınlık görüşü olmasına rağmen, en azından uzun süredir devam eden tek taraflı politikaya ilişkin tartışmayı başlattığını söyledi.
Washington merkezli düşünce kuruluşu Defence Priorities'in askeri analiz direktörü Jennifer Kavanagh, geçen ayın sonlarında yazdığı bir görüş yazısında, "ABD yetkilileri Tayvan konusunda ilk kez stratejik belirsizliği benimsediğinde, Çin ordusu ABD'nin ordusuna rakip değildi. Artık durum böyle değil" diye yazdı. "Aynı zamanda, Amerikan ordusu aniden kırılgan görünüyor, büyük bir güç çatışması için ihtiyaç duyacağı gelişmiş mühimmat ve deniz kuvvetlerine sahip değil ve üs altyapısında ciddi zayıflıklar yaşıyor. Basitçe söylemek gerekirse, ABD ordusu dünyadaki en güçlü ordu olmaya devam ediyor, ancak Tayvan savaşında Çin'i geride bırakma yeteneği artık sorgulanıyor." Pekin, Tayvan'ı gerekirse zorla yeniden birleştirilebilecek Çin'in bir parçası olarak görüyor. ABD de dahil olmak üzere pek çok ülke adayı resmi olarak bağımsız olarak tanımıyor, ancak Washington adaya savunma silahları sağlamaya kararlı ve her türlü zorla ele geçirmeye karşı çıkıyor.
Kavanagh, 8 Ekim'de South China Morning Post'a verdiği demeçte, Tayvan'a yönelik ablukayı kırmak için neyin gerekli olacağına dair birçok modelleme çabasının sonunda, ne Pekin'in ne de Washington'un diğer tarafı yenemeyeceğini söyledi. "Çatışma bir tür yoğun savaşla başlayacak. Modellemede, Çin stokları tüketse bile ABD'nin genellikle hava savunma füzeleri ve saldırı füzeleri Çin'den önce tükeniyor" dedi. "Benim varsayımım Çin'in Tayvan'ı ablukaya aldığı ve sadece kanını akıttığı yönünde. Ve ABD'nin yapabileceği pek bir şey yok." 10 Eylül'de yayınlanan bir araştırma raporunda Kavanagh, yalnızca Tayvan konusundaki stratejik belirsizliğin sona erdirilmesini önermekle kalmadı, aynı zamanda ABD'nin Japonya, Güney Kore, Filipinler ve Avustralya ile yaptığı karşılıklı savunma anlaşmalarının daha dar güvenlik ortaklıklarıyla değiştirilmesini de savundu.
Raporda ayrıca ABD'nin kuvvetlerinin çoğunu, Japonya'dan Tayvan üzerinden Filipinler'e kadar uzanan bir adalar yayı boyunca ABD liderliğindeki dar geçitlerden oluşan ilk ada zincirindeki Çin anakarası yakınındaki mevzilerden uzaklaştırıp, Japonya'dan Guam üzerinden Papua Yeni Gine'ye kadar uzanan ikinci ada zincirinin etrafında daha doğuda merkezlenen daha küçük bir mevcudiyete kaydırması gerektiği belirtildi. Önerisi ABD ulusal güvenlik çevrelerinde güçlü tepkilere yol açtı, "bomba" ve "radikal" olarak nitelendirildi ve Komünist Parti'nin "konuşma konuları" olarak kabul edildi. Kavanagh, geçen yılın başlarında bu tartışmayı ilk kez dile getirdiğinden bu yana tutumunun nasıl daha doğrudan hale geldiğini açıklayarak, "Bunu tartışmaya başladığımda, söylediklerimi ABD'nin çıkarlarına uygun olduğunu düşündüğüm bir şeyi savunduğumu açıkça ortaya koyacak şekilde nasıl ifade ettiğime dikkat etmeye çalışıyordum" dedi. “ABD dış politikası bir değişim döneminde. Ve insanlar