Kamusal yaşam bugün büyüklüğü son derece belirgin olan sorunların tekelinde. Bunlardan biri, ağır çekimde gelişen yapısal türden bir sorun. Arjantin'i etkileyen en önemli sorunlardan biri: eğitimdeki gerileme ve çocukların okulun ilk kademelerinde öğrendikleri çok basit işlemleri yapma kapasitelerindeki düşüş. Ayrıca yapısal olmayan ve dışarıdan etki eden, ancak dünyanın bildiğimiz manzarasını değiştiren başka konular da var. Bazıları, son saatlerde meydana gelen bir olaydan yola çıkarak üçüncü bir Dünya Savaşı'nın eşiğinde olduğumuzu düşünüyor: Kızıl Deniz'e açılan boğazı kontrol ettikleri için Orta Doğu'nun merkezinde yer alan Şii İslamcılığın silahlı bir kolu olan Husilerin, Suudi Arabistan'ın başkenti Riyad'daki havalimanına düzenlediği saldırı. Dolayısıyla, sonunun gelmediği görünen bir çatışmada, yeni aktörlerle birlikte yeni bir raunt yaşanıyor.
Bunlar büyük ölçekli ve karmaşık konular. Ancak Arjantin'in kurumsal yapısı son günlerde yabancıların toprak sahibi olup olamayacağı ve bunun ne kadarla sınırlı olacağı meselesiyle sarsıldı; ki bu, marjinal görünebilen bir tartışma. Bu, mevzuatla ilgili bir tartışma; ancak bir fırtınaya yol açtı çünkü bu izne dair münazara, daha önemli olan bir başka sorunun, yani Javier Milei hükümetinin belirli siyasi zayıflıklarının bir belirtisi. Bu yoldan gidersek, Arjantin siyasetini izleyen herkesi huzursuz eden şu sorulara varacağız: Önümüzdeki yılın seçim şartları, olasılıkları ve senaryosu ne olacak? Teknik argümanların ağına düşmeden bakıldığında, toprak tartışmasının gerisinde yatan budur.
Tartışma, yabancıların edinebileceği miktara sınır koyan Cristina Kirchner dönemine ait 26.377 sayılı kanun etrafında dönüyor. Bu özgün bir durum değil çünkü Brezilya, Yeni Zelanda, İsviçre, Avustralya ve bazı ABD eyaletleri gibi birçok ülke sınırlamalar getiriyor. Bazılarında ise Macaristan örneğinde olduğu gibi kesinlikle yasak. Arjantin'de bu durum, milliyetçi bir bakış açısıyla kirchnerizm tarafından tesis edilmişti. İktidara bu milliyetçilik anlayışından uzak bir ruhla gelen -ve bu yüzden Malvinas meselesinde bu kadar fanatik bir biçimde bayrak açmış olması bu kadar dikkat çeken- Milei hükümeti, tamamı Federico Sturzenegger'in beyin ve kaleminden çıkan, düzenlenecek ve deregülasyona tabi tutulacak sayısız konuyu içeren 70/2023 sayılı kararnameyi çıkardı.
Bu kararnamenin 154. maddesinde, Parlamento tarafından Cristina Kirchner döneminde çıkarılan yasa yürürlükten kaldırılıyor ve böylece topraklar yabancılara açılıyor. Kısıtlamalar ortadan kaldırılıyor. Ardından kararname çok sayıda itirazla yargıya taşındı ve La Plata Federal Temyiz Mahkemesi bir grup eski muharibe hak veren bir karar üreterek kararnamenin egemenliği tehdit ettiği için anayasaya aykırı olduğuna hükmetti. Ulusal egemenlik ile yabancıların toprak sahipliği arasındaki ilişki net olmasa da, La Plata Federal Temyiz Mahkemesi onlara hak verdi.
Bu olay bir başka sorunla kesişiyor: Muhalefet, çeşitli argümanlarla -finansman, engelli bireylere yönelik politika veya borçlarını bankalara ödeyemeyen birçok ailenin gecikmesi durumunda devletin müdahale etmesi gereken seviye gibi argümanlarla- Milei hükümetinin üzerine gitmeye başlıyor ve bu muhalefet gündeminde her geçen gün...