AB'ye yakınlaşmak gerekiyor; çünkü "Brexit Birleşik Krallık'a iyiden ziyade zarar verdi" ve işe yaramayan "bir statükoya" saplanıp kalmak "görevden kaçmak" anlamına gelir. Andy Burnham tereddütleri bir kenara bırakıyor ve popülaritesi düşük ve çizgisi değişken Keir Starmer'ın ardı sıra İşçi Partisi'nin lideri olarak Downing Street'e çıkışından sadece üç ay sonra, ada ülkesinin kıta avrupasından boşanmasını mühürleyen 10 yıl önceki referandumun sonucunu kağıt üzerinde -şimdilik kısmen de olsa- yeniden tartışmaya açmaya muktedir meydan okumayı Westminster'dan başlatıyor.
Parti kurultayları sezonundaki aranın ardından parlamento çalışmalarının yeniden başlamasından sonraki ilk günde, yeni başbakan Avam Kamarası'nda kestirip atarak "gerçeklerle yüzleşmenin" zamanının geldiğini belirtti. Ardından, 27 üye ülkeyle miras kalan ve hırpalanmış ilişkilerin revize edilmesi için pragmatik bir sürecin başlatılacağını, ilk adımın 20 Kasım'da Brüksel'de yapılacak zirve ile atılacağını duyurdu. Son dönemde vatandaşları arasında giderek artan hayal kırıklığı veya "Bregret" (Brexit pişmanlığı) duygularını tescilleyen anketlerin bilincinde olarak, "kamuoyunun çok büyük bir kısmının rota değişikliği fırsatının değerlendirilmesini beklediğini" de sözlerine ekledi. 56 yaşındaki eski Manchester belediye başkanı, Liverpool'daki İşçi Partisi kurultayında "mümkün olan tüm seçenekleri" masaya koyma niyetini dile getirdikten sonra, bu yolun nihai sonucunu geleceğe açık bırakıyor.
Mevcut durumda yeni hedef; tarımdan balıkçılığa ve enerjiye kadar uzanan alanlarda -2040 yılına kadar İngiliz ekonomisine yıllık 10 milyar sterlin eşdeğerinde avantajlar sağlayacak şekilde- Brexit sonrası bazı ticari engelleri ortadan kaldıracak bir yeniden hizalanmayı müzakere etmek ve yasadışı göçle mücadelede "veri paylaşımına" geri dönmektir. Bununla birlikte, daha uzun vadede -kişilerin serbest dolaşımına, tek pazara ve gümrük birliğine hayır denilmesine ilişkin bu yasama dönemindeki "kırmızı çizgiler" korunurken veya şu an için yeniden tam üyelik için ikinci "herhangi bir referandum" dışlanırken- ufuk, boşanmanın daha radikal bir şekilde yeniden masaya yatırılmasına odaklanmaya devam ediyor: Yaklaşan bir seçim manifestosunda oylamaya sunulacak tercihlerle ilgili olarak geleceğe yönelik hiçbir ön kısıtlama olmaksızın. Çünkü "halk patrondur".
Brüksel'den Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen, X üzerinden açık bir memnuniyetle zeytin dalı uzatıyor: "AB ve Birleşik Krallık -diyerek cesaretlendiriyor- birlikte kazanacakları çok şey var." Ancak oyunun, adada, Burnham'ın 10 Numaraya gelişinden bu yana desteğini ancak yeniden tırmandırmaya başladığı alanda, iç politikaya yönelik taktiksel bir boyutu da var. Başbakan öncelikli olarak breksitçi liderliğe sahip iki sağ partiyle karşı karşıya: Kemi Badenoch'un muhafazakarları ve her şeyden önemlisi Nigel Farage'ın Trumpçı popülist Reform UK partisinden oluşan güçler. Başbakan bu güçleri, yalnızca "İngilizlerin çoğunluğunun" mevcut ruh hallerine karşı kayıtsız kalmakla suçlamakla kalmıyor, aynı zamanda kendi bayrak gemisi dosyalarına kıyasla bir Avrupa yakınlaşmasının faydalarını da göz ardı etmekle itham ediyor: Can çekişen bir "ekonomik büyümenin" yeniden canlandırılmasından, (başta Rusya veya İran gibi ülkeler atfedilen hibrit savaş tehditleri ve Donald Trump'ın ABD'si ile olan 'özel ilişki' üzerindeki bilinmezlikler döneminde çok daha fazla olmak üzere) savunma ve güvenliğin koordinasyonuna ve "gizli" göçün kontrol altına alınmasına kadar.
Kendi anlatısını desteklemek için Burnham, bu arada "müdahale girişimi" gölgesini yeniden gün ışığına çıkarmaktan geri kalmıyor...