Perşembe günü Donald Trump'ın Xi Jinping'i Beyaz Saray'da karşılayışını izleyen Çinli izleyiciler, ABD başkanının “Çinçe bir ifade” olan gung-ho atfı karşısında şaşkına dönmüş olabilirler. Ülkenin en popüler yapay zeka sohbet botu olan Baidu’ya – ya da giderek daha yaygınlaşan Doubao’ya – yönelerek muhtemelen şunu sormuşlardır: Hangi Çince ifadeden bahsediyor?
Kulağa Çince gibi gelse de gung-ho, ne günlük kullanımın bir parçasıdır ne de klasik metinlerden alınmış bir deyimdir; bu an, tıpkı ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio'nun İran'daki saldırıların tırmanmasını tartışırken "Çan [Kay-şek]'i serbest bırakın" ifadesini kullanması kadar kafaları karıştırıcıdır.
Ancak kelimenin gerçekten de Çin kökenleri vardır. Gung-ho veya Pinyin alfabesindeki yazılışıyla gong he (工合), “sanayi kooperatifleri” anlamına gelen gongye hezuoshe (工业合作社) kelimesinin kısaltmasıdır. Bunlar, 1938 yılında Çin'de Japonlara karşı savaş çabalarını desteklemek üzere küçük sanayi malzemeleri üretmek amacıyla kurulan taban labor (emek) birimleriydi.
Terim, İngilizceye 1937-38 yıllarında Çin direniş kuvvetlerinin askeri gözlemcisi olarak görev yapan bir ABD Deniz Piyade Kolordusu subayı olan Evans Carlson tarafından sokulmuştur. İşçilerin kooperatif ruhundan etkilenen Carlson, örgütsel kısaltmayı hatalı bir şekilde “birlikte çalışmak – uyum içinde çalışmak” anlamına gelen bir kooperatif sloganı olarak yorumlamıştır.
Daha sonra 2. Deniz Akıncı Taburu'nun komutanı olarak Carlson, birliğini motive etmek için bu terimi kullanmıştır. Birliklerinin yüksek moral sahibi olması, diğer deniz piyadelerinin aşırı coşkuyu tanımlamak için bu terimi kullanmasına yol açmıştır. Akıncılar, Makin Adası baskını ve Guadalcanal Muharebesi dahil olmak üzere operasyonlarda kendilerini kanıtladıktan sonra Hollywood, onların hikayesini 1943 yapımı Gung Ho! filmine uyarladı. Film, kelimenin Amerikan argo diline girmesine yardımcı oldu ve kelime, coşkulu, hevesli veya eyleme hazırsın anlamlarına gelmeye başladı.
1938'deki orijinal anlamından çok uzak olmasına rağmen bu kelime, 2026 yılındaki başkanlık zirvesi için muhtemelen oldukça uygun bir simgedir.
Washington ve Pekin ticaret anlaşmazlıkları, teknoloji kısıtlamaları, askeri rekabet, jeopolitik gerilim ve karşılıklı şüphecilikle tanımlanan bir ilişki içine kilitlenmiş durumdayken, her iki taraftan diplomatlar dostane bir zirve için daha olumlu temalar bulmaya hevesliydiler: yani tarih, kültür, eski dostluklar ve ortak zaferler.
Uçan Kaplanlar, İkinci Dünya Savaşı, dev panda hediyeleri, Xi'nin 1985'teki Iowa gezisi… ve belki de masa tenisi diplomasisi?
Sorun şu ki, bu türden yararlanabileceğimiz malzeme sınırlıdır.
İkinci Dünya Savaşı özellikle faydalıdır. Amerikalılar ve Çinliler müttefik olarak gerçekten de omuz omuza savaştılar -Xi'nin her iki ülkenin de "asla unutmadığı" dediği bir gerçek-, bu da iki liderin gümrük tarifelerine, mikroçiplere veya Tayvan'a derhal yönelmeden ortak bir tarihe atıfta bulunmalarına olanak tanıdı.
Daha yakından bakıldığında, yanlış anlaşılan deniz piyadesi sloganı bugünkü etkinlik için neredeyse tuhaf bir şekilde uygun bir sembol haline geliyor. Amerika'nın resmi İkinci Dünya Savaşı müttefiki Çan Kay-şek ve onun Kuomintang'ı idi. Ancak Carlson Çin gezisinde Kızıl Ordu'nun Yan'an'daki üssünü de ziyaret etti, burada Mao Zedong ve Zhu De ile tanıştı ve Sekizinci Yol Ordusu'nun gerilla savaşından etkilendi. Carlson'ın sıra dışı muharebe taktikleri, liderlik felsefesi ve taburunu organize etme yaklaşımı Komünistlerden öğrendiklerinden büyük ölçüde etkilenmişti.
Carlson, 1943 yılında Life dergisine verdiği röportajda "gung-ho"yu neden slogan olarak benimserken şu açıklamayı yapmıştır: "Çin'de gördüğüm, [Sekizinci Yol Ordusu'nun] tüm askerlerinin kendilerini tek bir fikre adadığı ve bu fikri hayata geçirmek için birlikte çalıştığı çalışma ruhunun aynısını inşa etmeye çalışıyordum."