Bu makale, Figaro'nun «Vivre au Canada - D’est en ouest, les nouveautés pour s’installer» (Kanada'da Yaşam - Doğudan Batıya Yerleşmek İçin Yenilikler) adlı özel ekinden alınmıştır. Québec İstatistik Enstitüsü (ISQ) tarafından Ocak 2026'da yayınlanan demografik rapora göre, 2024-2025 döneminde kabul edilen yeni daimi sakinlerin yalnızca yaklaşık %45'i Montreal'e yerleşti; bu oran yirmi yıl önce %75'e yakındı. Bu tarihsel kırılma, göçün bölgeselleşme sürecinin Québec'te fiilen gerçekleştiğini doğruluyor.
Sebepler mi? Kanıtlanmış bir kokteyl: Metropoldeki yüksek konut maliyetleri, bölgelerdeki kronik iş gücü açığı ve Göçmenlik Bakanlığı'nın (Mifi) teşvik edici politikaları. Sonuç olarak: Büyük Montreal dışına yerleşen yeni gelenlerin oranı 2018-2019'da %18,7 iken, 2024-2025'te %33,9'a fırladı. Eyaletin on yedi idari bölgesinden on tanesi 2024-2025'te nüfus artışı kaydetti. Bu göçmen katkısı olmasaydı, birçoğu net bir nüfus düşüşü yaşayacaktı.
Montreal (%45) sonrasında yeni bir destinasyon sıralaması ortaya çıkıyor: Montérégie (%13,2) ve Capitale-Nationale (%12,8) öne çıkarken, onları Laval (%5,2), Outaouais (%4,6) ve Chaudière-Appalaches (%3,6) takip ediyor. Özellikle Québec bölgesi dikkat çekici bir ilerleme kaydediyor: Payı son on yılda iki katına çıktı. Önemli bir detay: Bu yükselişten en çok büyük merkezlere yakın olan bölgeler faydalanıyor. Kırsal ve uzak bölgeler eskiye nazaran daha fazla göçmen çekse de sayıları hala sınırlı düzeyde.
İstihdam, göç hareketinin motoru. Maliyet ve yaşam kalitesi, ev sahibi olma kolaylığı, doğaya yakınlık, aile dostu ortam: Bölgeleri destekleyen argümanlar bunlardan ibaret değil. Ancak akışları yönlendiren ilk unsur iş gücü piyasasıdır. Capitale-Nationale, Chaudière-Appalaches, Abitibi-Témiscamingue ve Montérégie, 2025 sonunda eyalette en yüksek açık pozisyon oranına sahip bölgelerdi. Bu kıtlıkla karşı karşıya kalan bölgesel işverenler, yeniden yerleşim primlerini ve konut yardımlarını artırıyor. Hükümet ise Côte-Nord, Gaspésie, Abitibi veya Bas-Saint-Laurent gibi uzak bölgeler için hedeflenmiş cazibe ve elde tutma programları devreye soktu. Artık amaç sadece göçmen çekmek değil, onların entegrasyonunu ve kök salmasını teşvik etmek.
Çelişkili politikalar. Nitelikli İşçi Seçim Programı (PSTQ) ve puanlama sistemi artık bölgelere yerleşmeyi destekliyor. Ancak elde tutma (kalıcılık) büyük bir zorluk olmaya devam ediyor: Yerli Québec halkı bile bu bölgeleri terk ederken, göçmenler buralara kalıcı olarak yerleşmeyi seçecek mi? Bölgeselleşme yönündeki bu irade aynı zamanda bir çelişkiyle de karşı karşıya kalıyor, zira hükümet önümüzdeki yıllarda daimi ve geçici göç hacimlerini azaltma yönünde bir karar aldı. Bu durum, gelecekteki siyasi yönelimlere bağlı olarak değişebilecek kırılgan bir denge yaratıyor.