Serbest piyasaya, rekabete ve “şirketlere dokunulmamasına” yemin eden bir İtalya var; bir de Başbakan’ın bir “kararnamecik” çıkardığı gerçek İtalya var.
Sonra birkaçı yöneticiyi telefonda arar ve gerçeklik buna uyum sağlar. Bu ne post-faşist bir korporatizm, ne Sovyet sosyalizmi, ne de Güney Amerika peronizmidir: Bu daha İtalyan, daha sinsi ama daha etki...