Kredinin çok az olduğu bir piyasada Arjantinli geliştiriciler, diğer ülkelerde esas olarak finansal sistemin yerine getirdiği bir rolü üstlenmek zorunda kaldılar: Kendi alıcılarını finanse etmek. Bugün yeni konutların önemli bir kısmı inşaat sürecinde peşinat ve taksitlerle, hatta teslimattan sonra devam eden planlarla pazarlanıyor. Bu, sektörün belirli bir ihtiyaca karşılık olarak kendi inşa ettiği bir yanıt: Tamamına baştan sahip olmak zorunda kalmadan konuta erişebilen veya yatırım yapabilen insan sayısını artırmak. Ve bence bu, adaptasyon kapasitesi hakkında çok şey söylüyor. Ancak aynı zamanda bir anormalliği de gösteriyor. Geliştirici, sermayesini arsa satın almaya, proje tasarlamaya, inşa etmeye ve yeniden yatırım yapmaya odaklayabilmelidir. Alıcıyı ayrıca uzun yıllar boyunca finanse etmek zorunda kaldığında, yeni projeler başlatmak için ayrılabilecek kaynakları hareketsiz hale getiriyor.
Bugün ayrıca farklı bir fırsatla karşı karşıyayız. FGS (Garanti Fonu) kaynaklarından ipotek fonlamasını genişletmeyi amaçlayan yeni tedbirler, geliştiriciler için yeni döviz kredi hatlarının açılmasıyla birlikte, uzun yıllardır pratikte eksik olan iki parçayı yeniden inşa etmeye başlıyor: Konut üretmek için kredi ve onu satın almak için uzun vadeli kredi. Geliştiricinin inşa etmek için finansmana erişebilmesi; ilk aşamada kendi taksit planlarını sunmaya devam etmesi ve belirli bir inşaat ilerlemesine ulaşıldığında finansal sistemin alıcıyı devralarak bu finansmanı uzun vadeli bir ipotek kredisi ile sürdürmesi gerekiyor.
Bu planda, ipotekleri finanse etmek için ayrılan FGS kaynakları, bir kısmının inşa halindeki konutlara da ulaşması ve alıcıyı yalnızca ünite halihazırda tamamlandığında değil, temelden itibaren finanse etmesine izin verilmesi durumunda henüz daha büyük bir etki yaratabilir. Bu durum erdemli bir çember üretirdi: Alıcı ödemeyi 10, 15 veya 20 yıla uzatabilirdi; geliştirici yatırılan sermayesini daha erken geri alabilirdi ve bu kaynaklar yeni projeler başlatmak üzere hızla arsa ve inşaata geri dönebilirdi. Geliştiriciler için yeni döviz kredileri bir diğer önemli parçayı ekliyor.
Maliyetlerin, varlıkların ve fiyatların büyük bir kısmının dolar cinsinden düşünüldüğü bir sektörde, bu para biriminde bir finansman kaynağını geri kazanmak, yatırım kapasitesini artırmayı ve yeni gelişmeleri hızlandırmayı sağlayabilir. Mesele, geliştiricinin bugün sunduğu finansmanın yerini almak değil. Mesele onu güçlendirmek ve finansal sistemle buluşturmaktır. Yazar, CEDU+AEV icra direktörüdür.